Przejdź do zawartości
Menu główne
Menu główne
przypnij
ukryj
Nawigacja
Strona główna
Ostatnie zmiany
Losowa strona
Pomoc z MediaWiki
Strony specjalne
Ethenor
Szukaj
Szukaj
Wygląd
Utwórz konto
Zaloguj się
Narzędzia osobiste
Utwórz konto
Zaloguj się
Strony dla anonimowych edytorów
dowiedz się więcej
Edycje
Dyskusja
Edytujesz
Eteokles di Parma (1965)
(sekcja)
Strona
Dyskusja
polski
Czytaj
Edytuj
Wyświetl historię
Narzędzia
Narzędzia
przypnij
ukryj
Działania
Czytaj
Edytuj
Wyświetl historię
Ogólne
Linkujące
Zmiany w linkowanych
Informacje o tej stronie
Wygląd
przypnij
ukryj
Uwaga:
Nie jesteś zalogowany. Jeśli wykonasz jakąkolwiek zmianę, Twój adres IP będzie widoczny publicznie. Jeśli
zalogujesz się
lub
utworzysz konto
, Twoje zmiany zostaną przypisane do konta, wraz z innymi korzyściami.
Filtr antyspamowy.
Nie
wpisuj tu nic!
===Powrót do Armii rodu Volturi=== Generał Eteokles di Parma niedługo po śmierci Marcelego Volturi został wezwany przez jego następcę Ferdynanda Volturi na rozmowę. Otrzymał propozycję powrotu do czynnej służby wojskowej. W zamian za to wypłacano by mu emeryturę i pensję. Czarodziej jednak nie chciał wracać, ponieważ obawiał się powtórzenia sytuacji z Korei Północnej. Zdecydowanie odrzucił propozycję i wrócił do nauczania w szkole. Spotkanie z władcą czarodziejów długo nie pozostało utrzymane w tajemnice. Takie rzeczy po prostu szybko wychodzą na światło dzienne. Krążyły plotki na temat jego tchórzliwej postawy. Bał się swoich własnych cieni. Generał, który chowa się w szkole przed otaczającym go niebezpieczeństwem. Eteokles znał te pomówienia, ale nie reagował. To było poniżej jego godności arystokraty-generała. Utwierdził wiele osób w przekonaniu, że jest tchórzem. Uczniowie również słyszeli te plotki, dlatego co raz częściej spierali się z nim co do obieranej taktyki na ćwiczeniach w polu. Nie raz było tak, że jej po prostu nie przestrzegali. Gdy dochodziło z tego powodu do wypadków to winę zganiano na niego. W lutym 2017 roku dyrektor szkoły udzielił mu dymisji z funkcji zastępca szefa koordynatora ćwiczeń wojskowych. Potem doszło do bardzo poważnego incydentu. Trzech pijanych kadetów uważało, że z łatwością pokonają Eteoklesa w pojedynku. Jego umiejętności miały być przesadzone i pracuje w szkole tylko, dlatego, że należy do arystokracji.<br> W dniu 3 kwietnia 2017 roku Parmeńczykowi kadeci zagrodzili drogę. Mężczyzna był bardzo zaskoczony. Wyciągnęli w jego kierunku różdżki. Eteokles spokojnym głosem kazał im się rozejść, ale w odpowiedzi usłyszał zaklęcie. Jego tarcza odbiła atak, ale natychmiast musiał odbijać kolejne. Stosował tylko obronę. Nie chciał ich zranić, ale zrozumiał, że to może źle się skończyć. Wystrzelił w niebo czerwone iskry na znak, ze potrzebuje pomocy. W tym momencie ugodziło go klątwa. Parmeńczyk w odpowiedzi użył kombinacji zaklęcia żądlącego i parzącego. Tym ruchem obezwładnił wszystkich napastników za jednym razem. Związał ich, aby nie uciekli i nie zrobili sobie krzywdy. Styksowie aresztowali kadetów a Eteoklesa przesłuchano w charakterze pokrzywdzonego. Informacja o zdarzeniu szybko rozeszła się na terenie kampusu. Dyrektor zawiesił go do czasu wyjaśnienia sprawy. Szybko zmienił zdanie pod naciskiem rodziców uczniów i samego Hektora di Parma postanowił go zwolnić dyscyplinarnie. Pomiędzy czarodziejami doszło do kłótni. Parmeńczyk zarzucił mu nie tylko brak reakcji na plotki, ale ich podtrzymywanie. Potem przypomniał, że dyrektor sam nigdy nie pracował na polu walki. Nie wie co to są tortury, poczucie braku bezpieczeństwa czy głód. Zaproponował, aby sam poddał się dymisji, bo przynosi tylko wstyd szkole. To spowodowało, że pryncypał próbował zaatakować Eteoklesa, ale on rzucił niewerbalnie zaklęcie rozrastającej się tarczy. Pomieszczenie wyleciało w powietrze. Za to obaj zostali aresztowani. Dyrektora wysłano na wcześniejszą emeryturę a Parmeńczykowi zaproponowano emeryturę albo powrót do armii. Wybrał tę drugą opcję. ====Stany Zjednoczone==== Eteokles odszedł ze szkoły zhańbiony. Dopiero potem oczyszczono jego imię. Kadetów-agresorów relegowano z uczelni. Dokładnie wyjaśniono sprawę, jednakże jego już tam nie było. W tym czasie przechodził szkolenie do misji w Stanach Zjednoczonych. Dla rodu Volturi poważnym problemem był prezydent Donald Trump. Volturi mówili o nim jako „rosyjski agent i przyjaciel reżimu Kimów w Korei Północnej”. Okazało się, że Amerykanie dysponują relacją ucieczki Parmeńczyka z obozu koncentracyjnego i Koreańczycy chcą uzyskać do niej dostęp w zamian za ustępstwa na rzecz Stanów Zjednoczonych. Dla Volturi była to sytuacja bez precedensu. Nigdy wcześniej nie doszło do takiej sytuacji, w której to Amerykanie tak mocno naraziliby się rodu Volturi. Eteoklesa mianowano attaché wojskowym w volterowskiej ambasadzie w Waszyngtonie.<br> Do jego zadań należało monitorowanie działalności Koreańczyków z Północy. Eteokles znając zwyczaje przeciwnika odkrył ich komórki mieszkalne i kanały informacyjne. Najpierw zinfiltrował wiadomości przesyłane pomiędzy Waszyngtonem a Londynem. Wynikało z nich, że w Stanach Zjednoczonych przybywa grupa specjalna ds. likwidacji uciekinierów. Namierzyli dwoje ludzi, którzy opuścili „nielegalnie” Koreę Północną w kwietniu 2005 roku. Parmeńczyk otrzymał nakaz likwidacji grupy specjalnej. Misję wykonał w dniu 12 października 2017 roku. Eteokles wraz z trzema agentami wkroczył do domu na przedmieściach Waszyngtonu. Zaklęciami uśmiercającymi zabili wszystkich obecnych w domu. Następnie przeszukali go. Odnaleźli teczki, których kopie natychmiast przekazano do ambasady. Wycofując się podpalili budynek. Tajemnicze zdarzenie zostało nagłośnione. Prasa informowała o tym wydarzeniu i o znalezieniu ciał. Ustalili, że byli to Koreańczycy z Północy. Mnożyły się domysły co robili w kraju wroga, co mieli wykonać dla reżimu Kimów. Volturi finansowali niemal wszystkie absurdalne wątki, aby oddalić ewentualne podejrzenia od siebie. Prezydent Donald Trump publicznie zapowiedział, że ten kto to zrobił zostanie doprowadzony na krzesło elektryczne lub śmiertelny zastrzyk. Kategorycznie wyraził sprzeciw wobec morderstw politycznych. Śledztwo prowadzili [[Espianie|espianie]], dlatego zlekceważono volterowski wątek. Eteokles udał się do osób, których teczki dotyczyły, po dogłębnym sprawdzeniu czy są to ofiary reżimu Kimów. Przekazali mu informacje jakoby Amerykanie dysponują dokumentami obcokrajowców więzionych w obozie koncentracyjnych, w tym samego Eteoklesa. Volturi zdecydowali, że należy przejąć ją, ponieważ mieli świadomość postepowania Parmeńczyka w obozie koncentracyjnym. Dokładnie przeanalizowano poszczególne scenariusze przeprowadzenia akcji. Po pierwsze zlokalizowano teczki. Znajdowały się w siedzibie nowojorskiej siedzibie FBI. Potem wytypowano osoby, które mają dostęp do dokumentów o wysokim poziomie tajności. Przeanalizowano ich sytuacje materialną. Dwóch mężczyzn i kobietę poddano ciągłej obserwacji. Eteokles osobiście śledził kobietę. Wychowywała samotnie nastoletniego syna. Niedawno rozwiodła się z mężem. Przez lata przechodziła gehennę jako ofiara przemocy w rodzinie. Wielokrotnie lądowała w szpitalu z różnymi złamaniami. W ocenie Parmeńczyka właśnie ta kobieta jest najsłabszym ogniwem. Kupił jej dom, który został zlicytowany za długi, a następnie pojawił się w nim w dniu 9 grudnia 2017 roku. Nie kazał wyprowadzki w trybie natychmiastowym. Zaproponował, że będzie płaciła czynsz i będzie mogła mieszkać. Potem zatrudnił się w szkole jako nauczyciel chemii, tam gdzie chodził syn kobiety. Dotychczasowy nauczyciel spadł z balkonu i musiał pójść na długie zwolnienie lekarskie. Parmeńczyk wywołał u niego złowrogą wizję, dzięki temu mógł wejść w jego miejsce w szkole. Często widywał kobietę, a ta powoli zakochiwała się w szarmanckim i grzecznym mężczyźnie. Syn uważał Eteoklesa za „pierdołę”, dlatego też przy każdej okazji był dla niego wredny. Kilkukrotnie uszkodził mu samochód, ale czarodziej naprawiał go jednym machnięciem różdżki. Nikt nie wiedział o jego mocy i to musiało pozostać w tajemnicy. Kobieta szybko otwierała się przed nim. Pod koniec roku skopiował jej firmowy identyfikator w czasie gdy nocował u niej. W lutym 2018 roku po raz pierwszy wszedł do budynku. Volterowscy informatycy stworzyli mu odpowiedni profil. Wiedział, że musi działać szybko, ponieważ może zostać zdemaskowany. W hali z teczkami zobaczył detektory mocy czarodziejskiej. Gdy odnalazł swoją teczkę sfotografował ją za pomocą aparatu fotograficznego ukrytego w koturnie butów. Potem bezpiecznie wyszedł. Przez jakiś czas pozostał przy kobiecie. Gdy tylko upewnił się, że jest bezpieczna wyjechał. Zanim przekazał dokumenty sam je przejrzał. Nie było wzmianki o tym, że wybierał kobiety do gwałtów. Wzmiankowano za to, że jest bardzo niebezpieczny przez zdolności „psychokinetyczne”. W ciągu kolejnych kilku miesięcy strona północnokoreańska oczekiwała informacji kim był ów więzień i gdzie mogą go znaleźć. Kim Au-Liu został wyznaczony przez reżim jako osoba kontaktowa w tej sprawie. Eteokles zlikwidował go w dniu 31 marca 2018 roku w Pekinie. Śmierć agenta spowodowała, że zakończyła się ta przedziwna współpraca Amerykanów i północnokoreańskich agencji. Wobec tego nakazano Parmeńczykowi wrócić do Volteru. ====Niemcy==== Po krótkich wakacjach odbył szkolenie w Austrii. Jego nowym celem działań operacyjnych została Republika Federalnych Niemiec. Zlecono mu zbadanie wpływów rosyjskich w volterowskich kopalniach minerałów. Volturi uważali, że agenci GRU sabotują ich pracę i prowokują władze niemieckie do zamknięcia obiektów ze względu na zagrożenie ekologiczne. Eteokles najpierw zapoznał się z prasą naukową dotycząca wpływu kopalni na środowisko naturalne. Wynikało z nich, że eksploatacja kopalni prowadzi do obniżenia wód gruntowych, tak że w ciągu 20 lat nie będzie możliwe pobieranie wody. Volturi uważali te badania za sfałszowanie na zlecenie Rosjan. Rosja chce sprzedawać surowiec rodu Volturi, ale dopóty działa kopalna, dopóki nie ma mowy o interesie. Parmeńczyk rozpoczął obserwację doktora Ewalda Scharzburgera, autora pracy naukowej. Naukowiec prowadził ułożone i podręcznikowe życie. Codziennie o tej samej porze wyjeżdżał do pracy. Na uczelni prowadził badania do wieczora z krótką przerwę na obiad koło 14. Na pierwszy rzut oka wszystko wyglądało wręcz idealnie. Właśnie ten idealizm wzbudził podejrzenia Eteoklesa. Chciał sprawdzić jak zareaguje na losową wizję. Okazało się, że nie jest wstanie jej zmaterializować w umyśle naukowca. Napotkał na bardzo silną barierę. Znał techniki zamykania umysłu, ale potrafili to tylko czarodzieje. Nie widział czy Ewald wyczuł próbę ataku, ale natychmiast wycofał się. Musiał sprawdzić dokładnie przeszłość Ewalda. <br> Mężczyzna urodził się w dniu 11 lutego 1946 roku w Berlinie, w radzieckiej strefie okupacyjnej. Jego matka padła ofiarą wielokrotnych gwałtów i Ewald jest owocem jednego z nich. Nie ma słowa o jego magicznym pochodzeniu. Nigdy nie wykryto w nim nawet cząstki magii. Parmeńczyk próbował znaleźć jego świadectwa szkolne, ale nigdzie ich nie było. Pierwszy ślad na jaki natrafił do studia chemiczne w Berlinie. Pierwsze 19 lat życia pozostawało tajemnicą. Eteokles próbował zbliżyć się jakoś do Ewalda, ale on nie zawierał żadnych znajomości. Wszystkich traktował na stopie zawodowej. Dalsza obserwacja wykazała, że jest osoba samotną. Nie ma ani zony, partnerki/partnera czy dzieci. Ślady bytności poza Berlinem nie istniały. W rozmowie ze swoimi szefami zaproponował, aby zbadać jego pochodzenie dzięki zębom. Tylko musieli je jakoś uzyskać. Eteokles wynajął dwóch mężczyzn, którzy napadli na naukowca. Starszy pan otrzymał mocy cios w szczękę. Stracił przy tym dwa zęby. Ku zdziwieniu Eteoklesa wstał, wypij jakiś napój i zaczął walczyć z napastnikami. Ci przerażeni uciekli. Ewald przez chwile stał i wpatrywał się czy ktoś go nie obserwuje. Parmeńczyk zrozumiał, że on nie polega na swoich oczach, ale próbuje wyczuć czy ktoś nie używa magii. Nie zdążył nic zrobić gdy niespodziewanie Ewald ruszył w jego stronę. Wpatrywały się na niego czerwone błyszczące oczy, które wywoływały przerażenie. Eteokles użył przeciwko niemu zaklęcie żądlące. Ku jego zdziwieniu odbiło się od mężczyzny. A ten natychmiast przyspieszył kroku. Parmeńczyk zaczął atakować go salwami zaklęć wybuchających i w tym samym momencie ruszył w kierunku wybitych zębów. Gdy tylko je znalazł aportował się do ambasady. O całym wydarzeniu zameldował przełóżonym. Volturi nie wiedzieli z kim i z czym mają dokładnie do czynienia. Dopiero badania zębów ujawniły straszliwą prawdę. Ewald jest pół-wampirem, pół-człowiekiem. Taka hybryda powstaje bardzo rzadko. Wampirzyca będąca w ciąży musi ugryźć kobietę, która także spodziewa się dziecka. Dziecko ofiary posiada cechy zarówno człowieka, jak i wampira. Jest praktycznie odporna na magię jako magiczne stworzenie. Zazwyczaj tacy umierają tuż po urodzeniu, zabijane profilaktycznie przez rodzinę. Ale przypadek Ewald był zupełnie inny. Taki obrót sprawił, że sprawa kopalni została przekazana innemu agentowi. Eteokles miał pojmać hybrydę i doprowadzić do Volteru bez względów na koszty i ofiary. ====Polowanie na hybrydę==== Ewald zniknął bez śladu tego samego dnia. Podjęcie tropu było niezwykle trudne. Władze niemieckie zostały powiadomione z kim mają do czynienia. Dzięki temu udostępniono wszystkie jego akta, w tym te wschodnioniemieckie. Eteokles wiedział, że hybryda urodziła się na terenie syberyjskiej Rosji. Zakładał, że będzie tam próbował uciec, ponieważ może ukryć się wśród swoich. Volterowscy naukowcy ostrzegli go, że ścigany pół-wampir staje się mniej stabilnie emocjonalny i może zagrażać otoczeniu. Kamery monitoringu pogranicza niemiecko-polskiego zarejestrowali postać, która z impetem wskoczyła w toń Odry i bardzo szybko przeprawiła się na drugi brzeg. Z kolei w lesie niedaleko Szczecina dwa dni później kamera zarejestrowała człowieka polującego na dziki. Zwierzę zostało rozszarpane i pożarte. Volturi otrzymali te nagrania pokątne. Według analizy Ewald częściowo stracił kontrolę nad wampirzą częścią i dlatego należy go pojmać zanim zaszyje się na Syberii.<br> Eteokles przyjechał do Polski w dniu 7 stycznia 2020 roku. Zbadał miejsce, które zostało zarejestrowane monitoringiem leśnym. Las ten był mocno przerzedzony i nie mógł zapewnić odpowiedniego bezpieczeństwa dla hybrydy. Około kilometra dalej odkrył leże w jamie. Towarzyszący mu specjalista od wampirów i myśliwy powiedział mu, że Ewald może mieć chwilę gdy bardziej przypomina człowieka. Do chwili aż będzie czuł się nieścigany to nie będzie niebezpieczny dla ludzkiego otoczenia. Przez kolejne tygodnie próbowali ustalić trasę wędrówki. Brali pod uwagę, że zbieg może nie unikać skupisk ludzi. Po raz kolejny mieli ślepy traf gdy otrzymali nagranie jak starszy pan pomaga rolnikowi podnieść przewrócony traktor. Miało to miejsce w dwa dni po wizycie w lesie. Czyli są stratni kilka tygodni czasu. Pojechali do wsi Kania, położonej w powiecie Stargardzkim, w województwie zachodniopomorskim. Rolnik był bardzo zdziwiony wizytą volterowskich oficjeli. Powiedział, że gość był u niego jeden dzień. Powiedział, że jedzie do krewnych w Warszawie. Eteokles bezpośrednio udał się do stolicy Polski. Tam szukał informacji u volterowskich szpiegów, w prasie o dziwnych przypadkach. Niestety nic nie znalazł. Tak był pochłonięty śledztwem, że policja zatrzymała go do sprawdzenia gdy wszedł na drogę na czerwonym świetle. Okazało się, że nie może przebywać na terenie Polski. Aresztowano go i przewieziono go do aresztu śledczego. Volturi nie zareagowali. Prawdopodobnie zupełnie zapomnieli, że Eteokles posiada status magus non grata i nie może przebywać legalnie w Polsce. Parmeńczyk został deportowany i w dniu 3 maja 2020 roku wylądował w Rzymie. Styksowie przejęli go i niemal natychmiast wyjechał na Białoruś. Otrzymał instrukcję, że ma współpracować z władzami białoruskimi.<br> Zarejestrowano w okolicach granicy białorusko-polskiej incydenty nielegalnego przekroczenia granicy. Potem kilkukrotnie znaleziono zagryzione stada dzików. Myśliwi zaczęli polowania na „dzikiego człowieka”. Eteokles ostrzegł ich, że śledzona hybryda staje się przez to niebezpieczna. W nocy 8 maja natrafili na trop uciekiniera. Parmeńczyk chciał podejść do niego jak najbliżej. Gdy go zobaczył to ujrzał stwora przypominającego człowieka. Czerwone oczy połyskiwały w ciemności. Używał ognia do smażenia niedawno upolowanego dzika. Świadczyło to o pozostałościach człowieczego usposobieniu. Eteokles wyczarował, według dokładnych instrukcji, klatkę mogąca uwięzić wampira. Niestety myśliwi zaczęli strzelać bez ostrzeżenia. W tym momencie Ewald przestał być człowiekiem a stał się potworem. Z impetem ruszył w stronę ludzi. Klatka powstrzymała go. Parmeńczyk nakazał wycofać się Białorusinom. Pół-wampir próbował zabić ich, ale granica skutecznie uniemożliwiała to. Eteokles machnięciem różdżki zmniejszył klatkę o połowę. Stworzenie wpadła w szał. Próbował go uspokoić wołając do niego po imieniu. To nic nie dało. Zaczął wydawać z siebie długie i charczące odgłosy jakby wzywał pomocy. Parmeńczyk wiedział, że lepiej, aby tbyli w tym miejscu żołnierze niż banda nieokrzesanych myśliwych, dlatego wezwał pomoc za pomocą czerwonych iskier. Styksowie otoczyli teren, a tymczasem Eteokles zmniejszał powierzchnię klatki do czasu aż ciasno oplotła pół-wampira. Niestety w tym przypadku nie była możliwa teleportacja, dlatego zdobycz musiano przewieźć w sposób niemagiczny. Najpierw na lotnisko w Witebsku. Samolot wylądował w Rzymie i potem pociągiem do Neapolu i samochodem opancerzonym do podziemi Volteru. Eteokles nie znał dalszych losów stworzenia. Skierowano go na badania okresowe. Lekarze zdecydowanie poradzili mu przejść na emeryturę lub pracę za biurkiem ze względu na dotychczasowe przeżycia. Zarówno Parmeńczyk, jak i Volturi odrzucili tę sugestię. Jednak za chwile sytuacja ponownie uległa zmianie.
Opis zmian:
Wszelki wkład na Ethenor może być edytowany, zmieniany lub usunięty przez innych użytkowników. Jeśli nie chcesz, żeby Twój tekst był dowolnie zmieniany przez każdego i rozpowszechniany bez ograniczeń, nie umieszczaj go tutaj.
Zapisując swoją edycję, oświadczasz, że ten tekst jest Twoim dziełem lub pochodzi z materiałów dostępnych na warunkach
domeny publicznej
lub kompatybilnych (zobacz także
My wiki:Prawa autorskie
).
PROSZĘ NIE WPROWADZAĆ MATERIAŁÓW CHRONIONYCH PRAWEM AUTORSKIM BEZ POZWOLENIA WŁAŚCICIELA!
Anuluj
Pomoc w edycji
(otwiera się w nowym oknie)
Szukaj
Szukaj
Edytujesz
Eteokles di Parma (1965)
(sekcja)
Dodaj temat