Edytujesz Mortio Maxima (sekcja)

==Skutki dla ofiar==
Ofiary Mortio Maxima mogą umierać na różne sposoby, zależnie od formy klątwy. Przy skupionym promieniu śmierć jest zwykle natychmiastowa. Ciało może upaść bez widocznych ran, jakby odcięto je od duszy. Przy silniejszym uderzeniu może dojść do zwęglenia, rozerwania tkanek albo całkowitego zniszczenia miejsca trafienia. Przy wersji obszarowej śmierć może być cicha i masowa. Ludzie zasypiają, osuwają się na ziemię, przestają oddychać albo zamierają w połowie ruchu.

Najbardziej makabryczne są przypadki częściowego trafienia. Jeżeli klątwa tylko zahaczy o żywy organizm, może zabić część ciała, pozostawiając resztę przy życiu przez krótki czas. Ręka może stać się zimna i bezwładna, oko może zbieleć, skóra może przybrać barwę popiołu, a ofiara przez kilka sekund lub minut pozostaje świadoma tego, że śmierć rozchodzi się po niej od miejsca uderzenia. Takie przypadki uważano za gorsze od natychmiastowego zgonu, ponieważ ofiara nie tylko umierała, ale czuła, jak własne ciało przestaje należeć do świata żywych.

W przypadku działania miejskiego skutki psychologiczne dla ocalałych były równie straszne jak same zgony. Ci, którzy znaleźli się poza granicą klątwy, mogli wejść później do nienaruszonych budynków pełnych martwych ludzi. Na stołach pozostawało jedzenie, w kołyskach dzieci, na ulicach konie, w warsztatach narzędzia. Nie było zwykłego obrazu bitwy, pożaru ani oblężenia. Było miasto zatrzymane w chwili życia i nagle pozbawione wszystkich głosów.