Edytujesz Eteokles di Parma (1965) (sekcja)

===Pierwsza emerytura===
Eteokles złożył wniosek o wcześniejszą emeryturę. Argumentował to tym, że nie jest zdolny psychicznie do pełnienia służby w tajnych misjach dla rodu Volturi. Władca czarodziejów osobiście podpisał dokument. Parmeńczyk wrócił do Rzymu po blisko trzech latach nieobecności. Xanowie próbowali wmieszać go do konfliktu z rodem Volturi. On jednak nie interesował się polityką. Czas spędzał z najbliższą rodziną. Na swojej części ziemi założył bujny ogród. Po środku był placyk na, którym kazał wybudować mały domek letniskowy. Rodzice, brat i senior uważali, że zwariował od przeżyć na misjach, ale on chciał żyć w ciszy. Pełną zdolność w posługiwaniu się magią wróciła dopiero pod koniec 2007 roku. To też jest jednym z powodów samoizolacji od świata.<br>
Po raz pierwszy publicznie pojawił się w czasie procesji Rady w styczniu 2008 roku. Nosił czarną lekką zbroję i twarz miał pod maską jako znak przynależności do armii rodu Volturi. Nikt nie mógł go rozpoznać. Była to też demonstracja Eteoklesa, że jest wierny swoim zasadom.  Xanowie próbowali go przesłuchać na zebraniu Rady z wydarzeń z Korei Północnej. Parmeńczyk nie tylko odmówił, ale zarzucił Xanom, że jątrzą w stosunkach pomiędzy poszczególnymi członkami Rady a rodem Volturi. Jasno stwierdził, że Volturi pomogli dojść mu do zdrowia, a choć misja zakończyła się totalną klęską, to Kajfasz Volturi pozostanie jego władcą.<br>
Eteokles potem unikał zebrań czystokrwistych. Argumentował to tym, że zajmują się tylko polityką a świat naprawdę idzie naprzód i nie warto stać w miejscu. Postanowili w rodzinie, że przeprowadzą się do wiejskiej posiadłości Cenmorów w Szkocji. Parmeńczyk spędzał czas jak emeryt na spacerach wśród pól, lasów i zagajników. Nauczył się łowić ryby. Rodzina bardzo często je jadła. Angielski styl życia bardzo mu pasował i przypominały czas, kiedy studiował magię w Hogwarcie. Nawiązał stosunki towarzyskie z takimi rodzinami jak Gauntami, Slitherinami czy Wessexami. Uczestniczył w polowaniach, rautach, balach. Do czasu aż traktowano go jako nowość w skostniałym towarzystwie czuł się bardzo dobrze, a potem zaczęto określać go jako nudziarza. Mało mówił o życiu w Italii, a o pracy wręcz enigmatyczne wypowiedzi doprowadzały ludzi do salw śmiechu. Zaczęto go pogardliwie nazywać „Pan Agent E.” Eteokles gdy tylko zrozumiał, że jest osobą niepożądaną na imprezach – nie rozmawiano z nim, nie zapraszano do kącika cygarowego, do gry w karty, skorzystał z doświadczenia z lat młodzieńczych i odciął się od tych ludzi. Maria również zaczęła uważać przeprowadzkę do Wielkiej Brytanii za spory błąd. Pretekst do powrotu do Italii dostarczył im narodziny wnuka [[Marceli di Parma|Marcelego di Parma]] w 2009 roku.