Edytujesz Zyta Koniecpolska (sekcja)

=Biografia=

===Pierwsze lata===
Zyta przyszła na świat jako młodsze dziecko księcia [[Piotr Koniecpolski|Piotra Koniecpolskiego]] (1859-1971) i [[Karolina Potocka|Karoliny Koniecpolskiej z Potockich]] (1863-1912). Należała do jednego z najpotężniejszych rodów Italii, którzy również był blisko spokrewniony z rodem panującym. Ojciec pracował dla władcy czarodziejów jako dyplomata, Poprzez praprababkę [[Henrietta Volturi|Henriettę Volturi]] (1776-1880) jest potomkinią [[Lucjusz Volturi|Lucjusza Volturi]] (1747-1850), [[Wielki Mistrz rodu Volturi|Wielkiego Mistrza rodu Volturi]] w latach 1829-1850. <br>
Zyta w wieku trzech lat rozpoczęła tradycyjną naukę języka polskiego, ale nigdy nie nauczyła się go zbyt dobrze. Uważała, że jest jej zupełnie niepotrzebny do życia i za trudny, dlatego po kilku latach zaniechano jego nauki. Za to świetnie radziła sobie z francuskim i angielskim. Z rodzicami, w tym z matką będącą Polką, porozumiewała się po włosku. W 1897 roku poszła do szkoły podstawowej wraz z pozostałymi dziećmi ze stolicy czarodziejów. Klasa do której uczęszczała należała do jednej z lepszych z rocznika. Przede wszystkim zebrano tam dzieci z bardzo dobrą pamięcią, zdolnych i chcących się uczyć. Pomiędzy nimi panowała konkurencja kto będzie najlepszy. Kwestie pochodzenia dla tych dzieci były zupełnie nieistotne. Pomagały sobie wzajemnie gdy ktoś miał problemy. <br>
W wieku jedenastu lat poszła do volterowskiej szkoły dla czarodziejów. Zyta bardzo dobrze radziła sobie z przedmiotami takimi jak transmutacja i eliksiry, jednakże najbardziej lubiła historię. Trzykrotnie wystartowała w ogólnomiejskim konkursie historycznym. Najwyżej była piąta. Egzaminy końcowe (czerwiec 1910) zdała na ocenę bardzo dobrą. Po zakończeniu edukacji odbyła rozmowę z [[Paweł Koniecpolski|Pawłem Koniecpolskim]] (1800-1911) w sprawie jej przyszłości zawodowej. Zdecydowanie odrzuciła propozycję, aby szybko wyjść za mąż. Uznała ten środek za przedwczesny, zwłaszcza że jeszcze nie poznała samą siebie. Kariera dyplomatyczna również nie leżała jej. Za to pozytywy widziała w nauczycielstwie. Lubi mieć wpływ na innych ludzi, kształtować ich i pokazywać odpowiednią drogę rozwoju. Senior rodu Koniecpolskich poparł ten pomysł a Zyta złożyła papiery na studia historyczne. W października 1910 roku rozpoczęła studia w Rzymie, a dwa lata później przeniosła się do Paryża. Stopień magistra nauk historycznych uzyskała po obronie pracy magisterskiej pt. ''"Rzymska Rada Arcyczystych Rodów Czystej krwi w 1661 roku"''. Następnie wróciła do Volteru, aby w dniu 20 czerwca 1916 roku otrzymała dyplom i patent nauczyciela historii. 
===Nauczycielka historii w volterowskiej szkole dla czarodziejów===

Trzy miesiące później zaczęła pracę w szkole. Pokazała się uczniom jako wymagająca osoba, posiadająca dużą wiedzę, a także potrafiącą zarazić ich pasją. Nieodpłatnie prowadziła zajęcia dodatkowe, podczas których uzupełniała swoje lekcje. Szybko stały one kultowe i obejmowały kilka roczników. Nie bała się poruszać kwestii kontrowersyjnych takich jak prymat rodu Volturi. Wiedziała, że nie może przesadzić ze zbytnią krytyką, bo wtedy będzie miała problemy ze styksami, ale jednak potrafiła wskazać uczniom powody potęgi władców czarodziejów. Była to nie tylko magia, ale także świetnie wyszkolona i dobrze uzbrojona armia [[Styksowie|styksów]] licząca kilkaset tysięcy żołnierzy, bazy wojskowe rozmieszczone na całym świecie, kopalnie, udziały w gospodarkach niemal wszystkich państw. Gdy Italia dołączyła do I wojny światowej po stronie Ententy Zyta, wbrew stanowisku Volturi, poparła rząd krajowy. Otrzymała za to naganę, jednak poważniejszych konsekwencji nie było. W porywach uczuć wyszła za [[Himeryk Diavarosso|Himeryka Diavarosso]] (1892-2020), który wstąpił w szeregi armii italskiej. Z początku uważano, że Zyta bała się o jego życie, dlatego wyraziła zgodę na małżeństwo. W normalnych warunkach nigdy by nigdy tego nie zrobiła. Traktowali się jak przyjaciele, ale nikt nie wiedział co do siebie czuli. Himeryk wielokrotnie schodził z frontu na przepustkę. Najpierw jechał do rodziców, a potem do małżonki. Z tego związku w 1918 roku urodziło się ich jedyne dziecko [[Hiacynta Diavarosso (1918)|Hiacynta]] (ur. 1918). Zyta poszła na urlop macierzyński, ale nie porzuciła swojej pasji. Za zgodą szkoły w wolnych chwilach prowadziła badania nad historią i przebiegiem obrad Rzymskiej Rady Arcyczystych Rodów Czystej Krwi w XVII wieku po buncie Lukanosów. Opieka nad dzieckiem została przekazana niańkom. Zyta nadzorowała proces wychowywania, ale mogła skupić się na zainteresowaniach. Nie znaczy to, że nie miała czasu czy chęci opieki nad córką. Hiacynta często towarzyszył matce w volterowskiej bibliotece. Dziecko bawiło się, a w tym czasie matka czytała raporty. 
===Lata 20-30. XX wieku===

Himeryk wrócił ostatecznie do domu w maju 1921 roku. W latach 1918-1921 przebywał na Węgrzech wraz z wojskami okupacyjnymi. Zyta nie rozumiała jego rozgoryczenia. Jej ukochany w końcu wrócił do domu i do rodziny. On jednak wolał, aby Italia uzyskała nabytki terytorialne, które im obiecano. Koniecpolska wielokrotnie powtarzała mu, aby skupił się na świecie czarodziejskim, bo on jest najważniejszy. Nic do niego nie docierało, a co gorsza małżonkowie oddalali się od siebie. Co raz częściej spędzali osobno czas, nawet ten przeznaczony tylko dla nich. Hiacynta z rzadka widywała rodziców będących razem. A gdy byli to albo nie odzywali się siebie, albo kłócili o politykę. Himeryk w listopadzie 1923 roku zaproponował rozwód. Zyta wyraziła zgodę na to rozwiązanie. Jednakże ich porozumienie nie miało mocy sprawczej, ponieważ to nie oni decydowali. [[Stefan Diavarosso]] (1832-1961) i [[Piotr Koniecpolski]] (1859-1971) jako seniorzy swoich rodów kategorycznie odrzucili propozycję rozwiązania małżeństwa. Himeryk otrzymał mocną reprymendę za zaniedbywanie obowiązków małżeńskich, stawianie polityki krajowej nad tą magiczną. Zyta natomiast musiała wrócić do nauczania w szkole. Po tym jak zostali po rozstawieni po kątach sytuacja uspokoiła się. W semestrze zimowym roku szkolnego 1923/1924 Koniecpolska nie prowadziła badan. Czas dzieliła pomiędzy szkołą, dzieckiem a obowiązkami rodowymi. Wręcz zasypywano ich zadaniami. W ocenie seniorów miało to zbliżyć małżonków do siebie. Zyta czuła niechęć do męża przez jego faszystowskie poglądy. Gdy wstąpił do partii Mussoliniego poprosiła seniorów o interwencję, jednakże odrzucono jej prośbę. Himeryk dowiedział się o tym i ich relacji jeszcze bardziej pogorszyły się. Zyta wraz z córką zostały przeniesione do pałacu letniego w Rzymie. Koniecpolska po kilku miesiącach ciągłego nawału zadań w końcu zbuntowała się i w styczniu 1926 roku oficjalnie wniosła pozew o rozwód przed [[Wielki Sędzia Volteru|Wielkim Sędzią Volteru]] [[Łukasz Volturi (1849-1945)|Łukaszem Volturi]] (1849-1945). Pomimo sprzeciwu rodu Diavarosso doszło do pierwszej rozprawy. Do tego czasu Zyta mieszkała w domu rodzinnym. Hiacynta odwiedzała dom ojca, jednak na noc musiała wrócić do matki. Rozprawę przeprowadzono w dniu 10 marca 1926 roku. Zyta uzasadniała swój wniosek argumentując to gigantycznymi różnicami poglądów pomiędzy małżonkami. Nie zgadzała się z faszyzmem i nie chce, aby Hiacynta nasiąknęła czystym złem. Seniorzy stwierdzili, że jest to obecnie małżeństwo polityczne i jego rozwiązanie źle wpłynie na stosunki wewnątrz rodu. Sam Himeryk Diavarosso stwierdził, że kocha małżonkę. Nie chce jej unieszczęśliwiać, dlatego dla ich dobra wyraża zgodę na rozwód. Łukasz Volturi Starszy postanowił odrzucić wniosek przyjmując argumenty seniorów. Dla Zyty i Himeryka była to pułapka bez wyjścia. Zawarli umowę, według której mieli być razem, ale i osobno. Razem mają wychowywać córkę i reprezentować ród Diavarosso na arenie czarodziejów. Już więcej nie będą mieli dzieci i mogą mieć partnerów, ale po cichu dla zachowania pozorów. Zyta w dalszym ciągu pracowała w szkole. Nie chciała awansować w administracji w szkole. Uważała, że ukształtowanie czarodziejów jest ważniejsze niż polityka w kadrach szkoły. Miała wielu przeciwników, jednakże jej pochodzenie było zabezpieczeniem przed intrygami mające na celu usunięcie jej z placówki edukacyjnej. Po raz pierwszy popadła w konflikt z partią faszystowską w listopadzie w 1936 roku, kiedy to nazwała Mussoliniego mordercą i świnią po zwycięskiej wojnie z Abisynią. Została przesłuchana w charakterze podejrzanej, ale nie przedstawiono jej zarzutów. [[Ambasadorowie Volturi we Włoszech|Ambasador Volturi we Włoszech]] [[Barnaba de Spoleto]] powiadomił [[Fineas Volturi|Fineasa Volturi]] (1848-1971) o sytuacji. Władca czarodziejów osobiście interweniował na dworze faszystowskiego satrapy. Zytę uwolniono i pozwolono opuścić Rzym. Za to jej mąż wstąpił do partii faszystowskiej na znak poparcia programu i formacji Mussoliniego. Koniecpolska ponownie złożyła wniosek rozwodowy. Argumentowała to tym razem, że Himeryk złamał rozejm zawarty po pierwszej próbie rozwodu. Z kolei Himeryk również chciał rozwiązać małżeństwo. On uważał Zytę za osobę łamiącą przyrzeczenia. On miał żyć jak chce, w tym popierać kogo zechce. Oboje wskazali, że nie są dziedzicami tytułów, zwłaszcza Himeryk, więc nie wpłynie to negatywnie na pozycję rodu Diavarosso względem Koniecpolskich i na odwrót. Tym razem Wielki Sędzia Volteru Łukasz Volturi Starszy nie chciał opinii seniorów. Postanowił udzielić im rozwód. Wskazał, że pełnoletność dziecka jest przesłanką do rozwiązania małżeństwa zawartego ponad 20 lat wcześniej. W rzeczywistości chciał po prostu mieć spokój od tej pary. Prasa profaszystowska uważała ten rozwód jako koniec jakiejkolwiek kariery Zyty we Włoszech. Wskazywano, że powinna zostać zwolniona z posady nauczyciela w volterowskiej szkole dla czarodziejów. W tym celu faszyści próbowali rozkręcić akcję wysyłania listów wśród rodziców uczniów do Fineasa Volturi z żądaniem usunięcia Zyty z Volterry. Zakończyła się ona druzgocącą klęską. Koniecpolska otrzymała wiele listów z podziękowaniem za wkład w ich edukację. To oczywiście musiało dodać jej skrzydeł i chętniej pracowała z młodzieżą. Organizowała wycieczki edukacyjne po Italii. Chciała, aby każdy uczeń zobaczył najważniejsze miejsca dla czarodziejów. Tych, których nie było stać na to opłacała koszty wyjazdów. 
===II wojna światowa i weryfikacja faszystów===
Wraz z wybuchem drugiej wojny światowej rząd Benita Mussoliniego ograniczył jej prawo do poruszania się po państwie. Uznano ją za osobę niebezpieczną dla dyktatora. Pomimo protestów z jej strony, to Fineas Volturi nie interweniował. Wymusiło to zmiany w sposobnie nauczania. Skoro nie mogła wyjeżdżać, to pokazywała uczniom magiczne projekcie tego co chciała im pokazać. Wymagało to sporych umiejętności i mocy. W latach 1940-1941 przechodziła specjalistyczne szkolenia z zakresu iluzji magicznej. Lekcje z obrazowaniem tego o czym mówi stały się hitem. Nie tylko dzieci chciały to zobaczyć. Od czerwca 1942 roku do lipca 1943 roku organizowała otwarte wykład z historii Rady od buntu Lukanosów do końca XVII wieku. Gromadziły nawet tysiąc osób za każdym razem. Popierała ówczesną politykę Volturi. Wyjaśniła, że tylko ich zdecydowana reakcja pozwoliła na uniknięcie wojny domowej. Przyczynę buntu niegdyś obalonego rodu widziała w polityce Habsburgów i Burbonów. Pozostały również żywe tradycyjne odwołujące się do sprzed przewrotu z VIII wieku. Na sam ich koniec oświadczyła, że Volturi są wieczni, ponieważ są potomkami „hiper-super-megatytanów z Ethenoru” i nikt nie jest wstanie tego zmienić. Służby bezpieczeństwa rejestrowały to co mówi i pokazuje. Cenzorzy zwracali się do niej, aby nie poruszała tematu wojny w Abisynii i Albanii. Zagrozili przerwaniem wykładu. Fineas Volturi w prywatnej rozmowie zasugerował, aby ostrożnie wykonywała swoją pracę. Faszyści mieli upaść, ale to nie był odpowiedni czas na to. Porażki wojenne spowodowały, że w lipcu 1943 roku zakazano otwartych wykładów. Za każdą krytyką groziła śmierć. Czarodzieje mający w miarę bardzo dużo swobód zaczęli mieć problemy z prawem. Kończyło się to interwencjami Wielkiego Sądu Volteru. Część osób straciła życie. Zyta natomiast otrzymała zakaz opuszczania Volteru. Gdyby go złamała groziła jej za to śmierć. Łukasz Volturi Starszy odmówił nadania immunitetu, ponieważ praca w szkole nie wymaga takich rozwiązań. Sytuacja utrzymała się aż do śmierci Mussoliniego. Po ostatecznym pokonaniu faszystów, na prośbę Fineasa Volturi, zawiesiła karierę nauczycielską. Wyjechała do Niemiec, aby dokonywać weryfikacji czarodziejów współpracujących z niemieckimi faszystami. Zadanie zaczęła realizować już pod koniec kwietnia 1945 roku na terenach zajętych przez Aliantów. Zyta nie wiedziała w jakim konkretnie celu to robi. Nie przeczuwała, że osoby, które nie przejdą weryfikacji stracą życie. Będąc w niewiedzy surowo oceniała czarodziejów. Samo należenie do partii nazistowskiej uznawała za rzecz karygodną. Przy ludziach dokonujących morderstw robiła notatki, że zasługują na śmierć. Pracę zakończyła w połowie listopada. Przez jej ręce przeszło 500 osób. Osobiście przesłuchała 134 czarodziejów. Wielu z nich nie widziało nic złego w zabijaniu Żydów i nie-Niemców. Część z nich to byli zagorzali hitlerowscy fanatycy. Takie osoby uważała za stracone dla magii. Po tym jak wróciła do Italii otrzymała zadanie weryfikacji czarodziejów na podobnych zasadach jak w Niemczech. W między czasie [[Styksowie]] i wyznaczeni magowie przeprowadzili na początku grudnia akcje czyszczenia krwi – [[Nettoyage du sang]], podczas której zamordowano kilkadziesiąt tysięcy ludzi powiązanych z nazistami. Teraz Zyta wiedziała jaki ma wpływ na to co się będzie działo. 
==Lata powojenne==
Volturi nie planowali takich samych zabójstw w Italii jak z Niemczech. Przede wszystkim czarodzieje italscy niezbyt chętnie współpracowali z dyktatorem. Bardziej obawiali Volturi, których mieli na miejscu. Kolejnym powodem, dla którego nie przeprowadzono tak wielkiej czystki była Rzymska Rada Arcyczystych Rodów Czystej Krwi. Władca czarodziejów nie chciał zbytnio naruszać równowagi pomiędzy nimi. Dzięki temu miał nad nimi ciągłą przewagę. Zyta nie znała większość zależności. Przez całe życie pozostawała poza polityką, a rodzina również nie uważała za słuszne by ją wprowadzać w to. W latach 1946-1949 zweryfikowała cztery tysiące czarodziejów, z czego wobec 156 zaleciła karę śmierci za dokonane zbrodnie w latach 1922-1945. Dla zachowania bezpieczeństwa nigdy nie znała personaliów osób, które weryfikowała. Zarówno tych z teczek, jak i w czasie przesłuchań. Styksowie potwierdzali tożsamość tych osób. Koniecpolska nie chciała weryfikować byłego męża. Obawiała się, że ktoś kto będzie go sprawdzał zasugeruje śmierć jako odpowiednią karę za jego postępowania. Sama Zyta nie wiedziała co on robił w latach 1940-1945. Rzadko kiedy widywała się z nim. Słyszała, że jest na froncie. Senior rodu Diavarosso nie chciał z nią rozmawiać. Uważał ja za winną rozpadu małżeństwa z Himerykiem. Volturi również nie udzielali żadnych informacji. W październiku 1948 roku zobaczyła dane męża na liście osób do sprawdzenia. Styksowie nie usunęli danych wrażliwych zanim dostała tę teczkę. Gdy to się wydało odebrano jej sprawę i przekazano komuś innemu. Bojąc się o życie byłego męża zaproponowała mu powtórne małżeństwo. Himeryk szybko odpowiedział pozytywnie. Dla wszystkich ich uroczystość ślubna z dnia 2 listopada 1948 roku była gigantycznym zaskoczeniem. W komunikacie dla prasy małżonkowie napisali, że pomimo rozwodu ich uczucia wobec siebie nigdy nie wygasły. Rozłąką, wojna i cierpienia zbliżyły ich do siebie. Oświadczenie to odczytano również na obradach Rzymskiej Rady Arcyczystych Rodów Czystej Krwi. Z niedowierzaniem przyjęto to wyjaśnienie. Tak samo zareagowała prasa. Dziennikarze zaczęli badać powody takiej decyzji Zyty. Śledztwo wykazało, że Himeryk jest badany pod kątem zdrady stanu. Śledczy uważali działania Koniecpolskiej za akcję prewencyjną przeciwko aresztowaniu Diavarosso. Sama weryfikacja nigdy nie odbyła się. W kuluarach mówiono o podstępie Himeryka, aby zdobyć byłą małżonkę. 
==Lata 50.-60. XX wieku==
Faktycznie uczucie pomiędzy nimi rozpaliło się na nowo. Nauczeni poprzednimi doświadczeniami starali wzajemnie udzielać sobie wsparcia. Sama Zyta we wrześniu 1951 roku wróciła do nauczania historii w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Kolejne pokolenie młodych magów w pewnym sensie było zafascynowana faszyzmem i hołubieniem potęgi jaką reprezentowała. Koniecpolska przez cały okres edukacji tych ludzi starała się pokazać, że czarodzieje osiągali siłę, wiedzą i mądrość bez tego. Sama też zauważyła, że po ponad 30 latach pracy w zawodzie nauczyciela czuła, że może teraz porównywać świat po I wojnie światowej poprzez dwudziestolecie międzywojenne, drugą wojnę światową aż do lat 50. Omawiała z uczniami zmiany jakie zaszły na przestrzeni lat. Na wakacje 1955 roku przebywała z uczniami w Stanach Zjednoczonych. Poznawali amerykański system władzy czarodziejów. Podróżowali od stanu do stanu ze Wschodniego Wybrzeża w kierunku Zachodniego. Po tym jak wróciła do Italii została skierowana na studia doktoranckie przez władze szkoły. Uważano, że ma ogromną wiedzę i należy ją rozpowszechniać, a także podnieść splendor wydziału historii szkoły dla czarodziejów. W tym czasie nie mogła uczyć. Stopień doktora uzyskała w 1962 roku jako 64-latka. Po powrocie do szkoły uznawano ją za nauczycielką poprzedniego pokolenia. Zyta nie przejmowała się z tym zbytnio. Teraz uczyła ostatnie klasy – szóste i siódme. Dzięki temu mogła skupić się na historii najnowszej. Jej zajęcia stały na bardzo wysokim poziomie i cieszyły się popularnością. W 1965 roku uległa wypadkowi - złamała kość udową, po tym jak spadła z miotły w czasie lotu. Nie można było to wyleczyć za pomocą magii przez co rehabilitacja i rekonwalescencja trwały ponad trzy lata. Musiała przejść operację wstawienia endoprotezy, aby móc poruszać się bez pomocy chodzika. Lekoterapia osłabiła jej układ odpornościowy i przez to musiała zażywać różne eliksiry wzmacniające. W związku ze złym stanu zdrowia władze szkoły w czerwcu 1970 roku przenieśli Zytę w stan spoczynku. Bardzo mocno to przeżyła. Bycie nauczycielką stanowiło dla niej sens życia. Ogromnym wsparciem okazał się Himeryk. Wspierał ją dobrym słowem i na duchu. Przeżywali kolejną erupcję miłości. W listopadzie 1971 roku podjęła obowiązki reprezentacji rodu Diavarosso. Próbowała też wrócić do nauczania w volterowskiej szkole dla czarodziejów, ale dyrekcja odmówiła jej nie podając przyczyny odmowy. 

==Lokalna szkoła w Volterze==
Zyta ostatecznie znalazła zatrudnienie w małej szkole podstawowej. Nie należała do tych wiodących. Przedstawiała się w żałosnym stanie finansowym i wyposażenia budynku. Trafiali do niej uczniowie z biednej dzielnicy miasta. Działo się tak, ponieważ w Volterze była rejonizacja jeśli chodzi o szkoły podstawowe. Finansowanie ich oparto na liczbie uczniów, poziomu jaki reprezentowali i kadra nauczycielska. To właśnie z tego powodu zatrudniono Zytę. Miała przynieść dodatkowe pieniądze, które tak bardzo potrzebowali. Koniecpolska uczyła takich przedmiotów jak podstawy historii i angielskiego. Z całej swojej mocy robiła wszystko, aby wykonywana praca była na jak na najwyższym poziomie. Często kupowała potrzebne wyposażenie, które potem oddawała w darowiźnie. Rodzice mogli zauważyć wzrost poziomu nauczania. I zaczęli tego oczekiwać od pozostałych nauczycieli. Przed jej przyjściem do volterowskiej szkole dla czarodziejów dostawało się zaledwie 1 na 112 uczniów. Po kilku latach jej pracy ten odsetek zwiększył się do 1 z 3. Było to ogromne osiągnięcie, zwłaszcza że ta placówka edukacyjna do tej pory nie istniała na arenie konkursowej. W końcu, we wrześniu 1978 roku stanęła na czele tej szkoły. Jej czteroletnia kadencja to też czas kiedy likwidowano mniejsze placówki. Gubernatorat uznał, że lepszym rozwiązaniem jest istnienie kilku większych placówek, a także tych, które osiągały znaczne sukcesy na polu naukowym. Zyta walczyła o swoją szkołę. W 1982 roku uzyskała reelekcję, ponieważ obiecała rodzicom kontynuować walkę do ostatniej kropli krwi. I dotrzymywała obietnicy. Początkowo jej nazwisko i koneksje rodzinne spowodowały, że placówka edukacyjna dalej istniała. Z roku na rok szkoła otrzymywała co raz mniej pieniędzy. Od maja 1985 roku Zyta zaczęła łożyć na jej utrzymanie. Nic dziwnego, że druga reelekcja na stanowisku dyrektora przeszła bez słowa sprzeciwu. Dotychczas unikała wszelkich kontrowersji. Wiele spraw załatwiała po cichu takie jak przypadki przemocy między uczniami czy korupcja z władzami miasta, aby uzyskać dodatkowe przychody dla szkoły. Koniecpolska w dalszym ciągu pozostała antyfaszystką. Zionęła nienawiścią do faszystów i publicznie krytykowała ich za zdradę czarodziejów. Właśnie na tym tle popadła w ogromny konflikt z rodzicami. W dniu 5 stycznia 1989 roku odmówiła weteranowi wojennemu prawa do zabrania głosu w sprawie drugiej wojny światowej. Wydała komunikat, w którym napisała, że faszyści są takimi samymi zbrodniarzami jak niemieccy naziści. Zyta uderzyła w bardzo słaby punkt lokalnej społeczności. Wielu dziadków i pradziadków uczniów szkoły byli to czynni faszyści. Wybuchły protesty wzywające ją do ustąpienia ze stanowiska dyrektorki. Koniecpolska pozostała nieugięta. Jednakże urażeni czarodzieje zaczęli składać zażalenie do gubernatoratu miasta. Zyta była niedoruszenia. Kobieta musiała znosić codzienne szykanowanie. Idąc do domu rzucała zaklęcia tarczy dla swojego bezpieczeństwa. Dotrwała tak do końca roku szkolnego. Równocześnie skończyła się jej trzecia kadencja. W czerwcu każdego roku dyrektor szkoły przeprowadzała publiczna analizę roku. Tym razem nie dano jej dojść do słowa. Skandowano hasła, aby odeszła. Zyta uważała, że ten konflikt z rodzicami wygaśnie z biegiem czasu i będzie mogła na spokojnie pełnić misję. Czerwiec 1990 roku mocno to zweryfikował, ale mimo to ogłosiła, że będzie kandydować na czwartą kadencję. Przeprowadzono tylko jedno głosowanie. Dotychczasowa nauczycielka matematyki zastąpiła ją. Koniecpolska w dalszym ciągu łożyła na utrzymanie szkoły. Gdy rozpoczął się rok szkolny 1990/1991 ponownie spotkała się z protestami rodziców uczniów. Dyrektorka szkoła musiał ją zwolnić. Zyta zaakceptowała to dla dobra ogółu. 
==Ostatnie dekady==
Volterowska szkoła dla czarodziejów postanowiła ponownie skorzystać z jej usług. Nie wróciła tam jako nauczycielka. Została egzaminatorem. Na koniec roku sprawdzała stan wiedzy uczniów klas 1-3 z historii. W latach 1998-2004 egzaminowała ostatnie klasy, a następnie przez sześć lat kandydatów na studentów kierunków: historia i prawo. W dniu 20 lipca 2010 roku przeszła ostatecznie na emeryturę. Miała wtedy 118 lat. Czuła się dobrze, jednakże nie miała tyle siły co wcześniej. Osiadła przy mężu. Nudziło ją spokojne życie do tego stopnia, że próbowała udzielać korepetycji. Niestety nie cieszyły się zainteresowaniem. Do Zyty dotarło to, że przestała być atrakcyjna dla uczniów. Jej czas bezpowrotnie przeminął. I z taką właśnie świadomością żyła przez kolejne lata. Zmarła w dniu 29 listopada 2020 roku w Volterze. Pochowano ją dziesięć dni później w grobowcu rodu Diavarosso. Na grobku napisano ''„Tu leży księżniczka Zyta Maria Atena Diavarosso, z książąt Koniecpolskich. Żyła w latach 1892-2020”''.

[[Kategoria:Ród Diavarosso]]
[[Kategoria:Koniecpolscy]]