Edytujesz Zenon Drogua Skandenberg XI (sekcja)

==Biografia==

Przyszedł na świat w Tiranie, najważniejszym mieście Albańczyków. Jego rodzicami byli czarodziej [[Joachim Drogua]] (1740-1818) i nieczarodziejka Ezylia Trezouri (1760-1844). Miał jeszcze dwoje rodzeństwa - dwie siostry. W latach 1799-1806 studiował magię w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Pozostał jeszcze w Italii kilka lat, aby nabrać doświadczenia w administracji. Pracował w gubernatoracie [[Volter]]u jako praktykant. Po zakończeniu okresu próbnego wrócił do twierdzy. Pierwszym zadaniem przed jakim stanął musiało być zawarcie odpowiedniego małżeństwa, którego status nikt by nie śmiał podważać. Wybór padł na Azarię Gjate (1789-1885). Mieli czworo synów, w tym dziedzica tytułu seniora [[Loikos Drogua (1813-1900)|Loikosa]] (1813-1900). Począwszy od 1818 roku pracował w administracji twierdzy. Zajmował się realizacją projektów społecznych króla Skandenberga X. Uważał twierdzę za niepotrzebną nikomu średniowieczną bryłę. Chciał, aby było to nowoczesne miasto zamieszkane tylko przez czarodziejów. Chciał naśladować Volter. Na spotkaniach [[Rada Czystej Krwi Skandenberga|Rady Czystej Krwi Skandenberga]] stał na stanowisku, że władza królewska nie może być przez nią ograniczona. Zenon chciał sam zostać w przyszłości królem, dlatego robił wszystko, aby nieposiadający w zasadzie zaplecza politycznego u arystokratów Skandenberg IX miał pełnię władzy. W 1832 roku władca mianował go pierwszym ministrem. W jego rękach spoczęło większość władzy, a wszystkie działania podpisywał król.

Pierwszym etapem jego polityki zagranicznej było całkowite przeorientowanie się ze Stambułu na Volter. W tym celu zaproponował [[Wielki Mistrz rodu Volturi|Seniorowi]] [[Lucjusz Volturi|Lucjuszowi Volturi]] nawiązanie stosunków dyplomatycznych. Otrzymał negatywną odpowiedź, ponieważ albańscy czarodzieje nie są ani samodzielnym podmiotem na arenie międzynarodowej, ani też nie stanowią ważnego filaru polityki rodu Volturi w tym regionie. Zenon postanowił więc ugryźć sprawę z innej strony. W 1835 roku w Wenecji została założona spółka, której zadaniem było propagowanie handlu pomiędzy Volterem a twierdzą czarodziejów za pośrednictwem floty weneckiej. Stolicy czarodziejów oferowano lokalne produkty jak oliwki z papryką i jabłkami, różnorakie sery i bardzo ostre jabłka. Gdy to się udało asortyment rozszerzono o wysokiej klasy rękodzielnictwo. W 1849 roku w Volterze przebywał na stale przedstawiciel spółki. W ten sposób Zenon ominął brak formalnych stosunków dyplomatycznych. Trzeba jednak zaznaczyć, że [[Volturi]] odmawiali omawiania problemów politycznych. Rozmowy zawsze dotyczyły handlu. Problemy wynikające z napiętych relacji z Turkami mieli rozwiązywać sami Albańczycy. Wysoka Porta co raz bardziej była zniecierpliwiona postawą wasala. [[Akt ze Sparty pomiędzy Cadmusem Volturi a sułtanem Mustafą III w sprawie Rady Czystej Krwi Skandenberga|Akt ze Sparty]] z 1771 roku gwarantował twierdzy pełną autonomię, niemniej tureccy urzędnicy planowali powoli ją ograniczać. Zenon kilkukrotnie przebywał na dworze sułtana informując go nieprawidłowościach wynikłych z działań administracji państwowej. Przedstawiał listy wysyłane do Volteru, gdzie opisywano sytuacje łamania, naginania zapisów Aktu ze Sparty. W 1851 roku Zenon i Skandenberg X nakazali rejestrować się tureckim urzędnikom, chcącym przeprowadzać kontrole. Po jakimś czasie zaczęto ograniczać ich liczbę. Drogua starał się też nawiązać stosunki dyplomatyczne z innymi czarodziejskimi administracjami. Trzecim kierunkiem po Volterze i Stambule byli Chorwaci. Ich [[Ministrowie Magii Kroatów#Basileusowie|Basileusowie]] od 1839 roku przebywali na emigracji w Volterze. Zenon pomagał im w zachowaniu kontaktów z lokalnymi mieszkańcami poprzez wysyłanie swoich agentów do większych skupisk czarodziejów.

W 1847 roku Tirana i twierdza zostali połączeni w jeden organizm. Czarodzieje zachowali pełną autonomię. Pomimo tego faktu nieczarodzieje nie mogli osiedlać się w magicznej części miasta. Co raz częściej dochodziło do sytuacji, gdzie przedstawiciele sułtana nie mieli prawa wejść do dawnej twierdzy w celu przeprowadzenia kontroli, choć mieli do tego prawo. Ostatecznie w 1872 roku Volturi zakazali im tego. W 1862 roku powstał triumwirat władzy złożony z Skandenberga X, Zenona Drogua i Aleksandriego Gjate. Miało to na celu skonsolidowanie władzy wraz z oczekiwaną śmiercią monarchy. Choć żył jeszcze ponad dekadę to podejmował co raz mniej inicjatyw i samodzielnych decyzji. Był wdzięczny współpracownikom, że w trudnych chwilach monarchia jest utrzymywana w dobrym stanie.

W dniu 3 sierpnia 1874 roku Skandenberg X zmarł. Pochowano go sześć dni później. Dnia 13 sierpnia [[Rada Czystej Krwi Skandenberga]] zaczęła wybierać nowego władcę. Smok i Gajte postanowili, że najpierw Zenon sięgnie po koronę potem Aleksandri. Rada wybrała Smoka na następny dzień. Skandenberg XI ten dzień wspominał jako najgorszy w życiu. Musiał wyjść z cienia, choć wszyscy wiedzieli, że to on od lat trzyma lejce władzy nad polityką zagraniczną. W 1877 roku wybuchł ogromny pożar Tirany. Spłonęły budynki użyteczności publicznej jak teatr i archiwum. Odbudowano je w krótkim czasie, przywracając im świetność. Równocześnie granice pomiędzy niemagiczną a magiczną częścią miasta ulegały powolnemu rozmyciu. Czarodzieje łączyli się w pary ze zwykłymi ludźmi, w tym członkowie Rady. W dniu 29 września 1881 roku zakazał członkom arystokratycznych rodów pojmowania niemagicznych małżonków pod rygorem utraty statusu społecznego. 

Zenon zmarł po krótkiej chorobie w dniu 4 lipca 1886 roku w zamku rodu smoka. Pochowano go dwa tygodnie później obok przodków.
{{Władca
|pop=[[Mehmed Barthe Skandenberg X]]
|urząd=[[Naczelnicy Albańskich Czarodziejów|Władca Albańskich Czarodziejów]]<br>1874-1886
|nast=[[Aleksandri Gjate Skandenberg XII]]
}}

[[Kategoria:Ministrowie Magii Albanii]]
[[Kategoria:Ród Drogua]]