Edytujesz Ustawa Najwyższa Islandii (sekcja)

===Przygotowania===

Czarodziejska ustawa zasadnicza miała wiele wczesnych wersji, ale żadna nie mogła zdobyć popularność. Rządy ministrów magii ograniczały jedynie umowy z rządem państwa. Ta niemal nieograniczona autonomia powodowała, że czarodzieje w ciągu krótkiego czasu mogli mieć niechcianą rewolucję ustrojową. Część magów uważała, że należy spisać konstytucję w związku z tym, że ministrami byli [[Lukanosi]]. Ich władzę nikt by nie potrafił ograniczyć. Oczywiście poza Volturi. Przez 50 lat od momentu powstania Ministerstwa Magii nie myślano o żądnym z seniorów tego rodu w kategoriach zagrożenia. Dopiero liberalne pokolenia domagały się zagwarantowania swobód obywatelskich pod wpływem kultury amerykańskiej. W odpowiedzi część najstarszych rodów opowiedziała się przeciwko jakimkolwiek zmianom. Uważali, że tylko potomkowie wygnańców z 1661 roku maja pełne prawo żądać zmian. Dyskusja wygasła dosyć szybko. [[Hieronim Merowing]] potrafił bardzo dobrze żyć w zmieniającej się rzeczywistości. Jako minister magii przeprowadził dwa pokolenia czarodziejów przez kilka poważnych kryzysów. Zbudował nową tożsamość pokolenia lat 70. opartą na współpracy, pracy i wzajemnego szacunku. Doprowadził do otwarcia społeczności na przybyszy z Afryki. Ta decyzja była katalizatorem żądań zmian. [[Islandzki rząd magiczny Ahmeda Rawazi|Rządy] [[Ahmed Rawazi|Ahmeda Rawazi]] doprowadziły do ogromnego kryzysu społecznego. Kultura islamska dotąd nie mająca prawa bytu w Islandii negatywnie wpłynęła na postrzeganie ogromnej władzy ministra magii. Buntem przeciwko ministrowi magii kierowała [[Dorothea Lukanos]]. Przed budynkiem ministerstwa magii wygłosiła słynne słowa: 
{{cytat|To my jesteśmy solą tej ziemi. Nikt nie będzie ograniczał komukolwiek magii. Czarodzieje cieszą się wolnością tej wyspy od trzech wieków, dlatego nie będzie żadnej [[Ustawy kodyfikujące magię dla kobiet]].}}

Przez dwa tygodnie okupowano najważniejsze budynki czarodziejskiej administracji państwowej. Sytuacja co raz bardziej paraliżowała także premiera Sigmundura Davíða Gunnlaugssona. Minister Magii Ahmed Rawazi został [[Dymisja Ahmeda Rawazi|usuinięty]] z urzędu na mocy głosowania powszechnego. Jego następczynią została Dorothea Lukanos. Nie postawiła swojego poprzednika w stan oskarżenia, ponieważ ten wyjechał do Maroka. Od 2014 roku trwały prace nad konstytucją. Jej autorami byli Dorothea Lukanos, Hieronim Merowing, a także [[Michael Donovan]], były [[Przewodniczący Amerykańskiego Kongresu Czarodziejów]]. 

Istniały dwa rozwiązania wprowadzenia konstytucji w życie: 
# Referendum
# Oktrojowanie jej przez ministerstwo magii.

Ostatecznie wybrano opcję drugą. To czarodzieje w demokratycznym głosowaniu obalili tyrana, dlatego teraz sami powinni zdecydować o swoim losie. [[Lukanosi]] obawiali się jednak, że zostaną oskarżeni o sterowanie głosowaniem. Dlatego też [[Eryk Lukanos]] naciskał na córkę Dorotheę, aby wprowadzić dodatkowe cenzusy, które miały wzmocnić mandat podjętej decyzji. Wprowadzono zasadę podwójnej większości. Wymóg frekwencji wynosił aż 65%, czyli około 2/3 społeczności czarodziejów musi wziąć udział w referendum. Drugim wymogiem była odpowiednia większość. Eryk Lukanos chciał wprowadzić również 65%, ale sprzeciwiła się temu Dorothea. W jej ocenia to niepotrzebne pompowanie sytuacji stresowych. Według sondaży i tak ponad dwie-trzecie chcących wziąć udział w głosowaniu zagłosuje za konstytucją. Jednak pomysł cenzusu odpowiedniej większości nie porzuciła. Ustanowiła minimalny wymóg na 55%.