Edytujesz Teodor III Mornar (sekcja)

==Biografia==

Euzebiusz przyszedł na świat w Wenecji. Jego rodzicami byli Bastian Mornar (1184-1267) i Bilebia Achari (1188-1219). W latach 1220-1227 uczył się w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Po zdaniu egzaminów końcowym na ocenę dobrych wyjechał do Niemiec. Tam zaciągnął się do armii cesarskiej. Służył w niej przez kolejne 10 lat zdobywając ogromne doświadczenie wojskowe w walce przeciwko wrogom władcy. Uczestniczył w walkach z Prusami. Zdobył całkiem pokaźne bogactwo i szacunek współwalczących. Zaproponowano mu nawet by osiadł w dobrach ziemskich, które miał otrzymać w zamian za oddaną służbę. Odmówił, ponieważ został wezwany przez ojca. Mornarowie prowadzili handel dalekomorski z Lewantem. Rzadko kiedy przebywali w Chorwacji. Mieli dobre stosunki z władcami tego kraju. To też młody Euzebiusz nie widział nic złego w tym, że popierał Budę. Finansowo uczestniczył w wojnie domowej czarodziejów wspierając [[Teodor I Mjehurić|Teodora Mjehurcia]]. W zamian za to otrzymał w późniejszym czasie koncesje handlowe. Po śmierci ojca odziedziczył ogromny majątek. Stał się bardzo ważną osobą na chorwackiej scenie politycznej. Tej pozycji nie można było ot tak utrącić, ponieważ większość majątku znajdowała się poza terytorium Chorwacji i Węgier. Za panowania Teodora I Euzebiusz zajmował się finansami. [[Teodor II Lisica]] podobnie jak Mornar był prowęgierskim politykiem. Czasy pokoju przyniosły rozwój gospodarczy. Jego śmierć w dniu 30 listopada 1318 roku mogła wszystko zaprzepaścić. [[Aleksander II Mjehurić|Aleksander Mjehurić]] mocno optował by nowym basileusem został Teodor Crna (1208-1319). Przeciwko tej kandydaturze byli nie tylko Węgrzy, ale i zwolennicy rozwoju gospodarczego. Euzebiusza widziano jako potencjalnego następcę Teodora I, dlatego środowisko prowęgierskie rozpoczęło agitować za jego kandydaturą. Ważne było, że sam zainteresowany wyraził zgodę na kandydowanie. W ostatecznym głosowaniu zmierzył się z Albusem Sijed. Mornar otrzymał 91 głosów. W czasie intronizacji przybrał imię Teodora. Basileus Teodor III potwierdził wszystkie pokojowe kroki poprzednika. Rozwój gospodarczy przyniósł całkiem pokaźne majątki rodom elektorskim. Nawet Aleksander Mjehurić na tym skorzystał. Pod koniec 1324 roku basileus zaobserwował wzrost znaczenia militarystów. Problem polegał na tym, że jego zdrowie nie pozwalało mu na czynne uczestniczenie w polityce. Znaczną część obowiązków przejął osobisty sekretarz [[Aleksander V Poskok|Aleksander Poskok]], również przyszły basileus. W listopadzie 1325 roku zapadł na zapalenie płuc. Zmarł w dniu 13 stycznia 1326 roku. Pochowano go w dniu 20 stycznia w Zagrzebiu. Elektorzy wygrali [[Teodor IV Crna|Teodora Czarnego]]. 

{{Władca
|pop=[[Teodor II Lisica]]
|nast=[[Teodor IV Crna]]
|urząd=[[Ministrowie Magii Kroatów|Basileus Kroackich Czarodziejów]]<br>1319-1326
}}

[[Kategoria:Ministrowie Magii Chorwacji]]