Edytujesz Sari Berianga (sekcja)

==Biografia==

Sari pochodził z chłopskiej rodziny. Był najstarszym dzieckiem swoich rodziców - Traka (1879-1941) i Mounisy Bilisht (1881-1933). Miał dwanaścioro rodzeństwa. W wieku pięciu lat został oddany do koszar. W latach 1905-1911 chodził do szkoły wojskowej. Nauczyciele znęcali się psychiczne i fizycznie nad podopiecznymi. Wymagali bezwzględnego posłuszeństwa, a wszelkie odstępstwa karano pobiciem. W styczniu 1911 roku zbiegł z koszar. Po miesiącach tułaczki trafił do Aten. Tam po raz pierwszy poznał czym jest normalne życie. Zaopiekowali się nim misjonarze. W latach 1911-1914 studiował magię w stolicy Grecji. Tam zastała go I wojna światowa. Sari walczył przeciwko Turkom z wielką zaciekłością. Dowódcy wojskowi poznali się na jego talencie. Nie czuł strachu przed wrogiem. Dla niego honor żołnierza był rzeczą najważniejszą. 

Do Albanii wrócił w 1921 roku. Praktycznie z miejsca został zatrudniony w osobistej ochronie króla [[Leka Drogua Skandenberg XIII|Skandenberga XIII]]. Dziesięć lat później [[Bamir Zogu Skandenberg XIV|Skandenberg XIV]] mianował go szefem ochrony i pułkownikiem. Sari od podwładnych wymagał szczególnych umiejętności i wytrzymałości. Ochronę rodziny królewskiej traktował jak jego jedyną życiową misję. W 1939 roku Albania została zajęta przez Włochy Mussoliniego. Sari stracił urząd. Na wszelki wypadek wtrącono go do więzienia gdzie spędził aż 6 lat.   

Gdy uwolniono go we wrześniu 1945 roku wyjechał do Związku Radzieckiego na rehabilitację. W czasie uwięzienia zachorował na gruźlicę i ślepotę. Na miejscu otrzymał propozycję współpracy, którą przyjął. Wrócił do Tirany po obaleniu króla Skandenberga XIII. W marcu 1948 roku promowany na generała. W latach 1948-1952 prowadził śledztwa przeciwko zwolennikom obalonych monarchów. Skazał 130 osób na śmierć. Wiadomo, że część z nich wykonał osobiście. Do 1955 roku pełnił funkcję szefa ochrony albańskiego dyktatora Envera Hodży. Od listopada 1954 roku faktycznie zastępował [[Enver Azali|Envera Azali]], chociaż w [[Rząd albańskich czarodziejów Envera Azali|rządzie]] zasiadał od jego początku. Po jego śmierci zmienił go na urzędzie. W latach 1955-1958 oczyścił struktury ministerstwa ze zwolenników poprzedników. Planował oddanie tirańskiej twierdzy pod zarząd Armii Czerwonej, ale zamysł ten odrzucił Nikita Chruszczow. Uważał, że ta decyzja może spowodować otwarty bunt przeciwko władzy komunistów. W latach 1959-1961 odebrał ziemie czarodziejom włoskiego pochodzenia. W dniu 14 lipca 1961 roku grupa nieznanych sprawców dokonała nieudanego zamachu na Sariego. Według współczesnych badań zlecił go [[Ministrowie Magii Italii|Minister Magii Italii]] [[Adam Volturi]], bo stracił 3% majątku. Choć Naczelnik uszedł z życiem, to klątwa spowodowała nieuleczalną chorobę. W 1968 roku wyznaczył [[Adnan Januzaj|Adnana Januzaja]] zastępcą. Od tego momentu częściej przebywał w szpitalu lub w na leczeniu w Moskwie. Zrezygnował z urzędu w dniu 1 lipca 1970 roku. Zmarł pięć miesięcy później w swoim domu. 

{{Władca
|pop=[[Enver Azali]]
|urząd=[[Naczelnicy Albańskich Czarodziejów|Naczelnik Albańskich Czarodziejów]]<br>1955-1970
|nast=[[Adnan Januzaj]]
}}
[[Kategoria:Ministrowie Magii Albanii]]