Edytujesz Gubernatorzy Araratu (sekcja)

==Historia==

Góra Ararat jest świętym miejscem dla chrześcijan. To tam według Biblii Noe miał zejść z Arki na suchy ląd po wielkim potopie. Czarodzieje zamieszkiwali okolice góry przynajmniej od trzeciego tysiąclecia p.n.e. Około II wieku n.e. główną rolę przejęli stronnicy rodu Volturi. Od maja 187 roku w wiosce stacjonowała grupa dwudziestu [[Styksowie|Styksów]]. Zbudowano potem kamienny budynek służący jako koszary. Przed powstaniem Gubernatoratu Araratu postawiono drewnianą palisadę. W latach 205-207 zastąpiono ją kamiennym murem z cegły suszonej. W 220 roku ludy stepowe złupiły wioskę w czasie wielkiego najazdu na te tereny. Styksowie wrócili tu dopiero w 257 roku, a niedługo potem pojawili się pierwsi osadnicy, którzy z głodu ziemi postanowili odbudować zniszczenia. W 259 roku czarodzieje oddali się pod opiekę [[Wielki Mistrz rodu Volturi|Wielkiego Mistrza rodu Volturi]] [[Licyniusz Volturi (136-277)|Licyniusza Volturi]] (136-277). Rok później, 7 września 260 roku, urzędowanie rozpoczął pierwszy gubernator.

W latach 260-270 liczba mieszkańców wzrosła z 40 do 160. Gubernatorzy szczególnie pilnowali przestrzegania prawa o obowiązkowej służbie wojskowej. Każdy dom musiał oddać jednego mężczyznę do koszar. W wolnym czasie mógł on uprawiać rolę, ale przede wszystkim ćwiczył umiejętności walki. Już w 269 roku mieszkańcy i Styksowie odparli atak łupieżczy. Warto zaznaczyć, że był on znacznie silniejszy niż najazd z 220 roku. Wprowadzono podatki na rzecz utrzymania fortyfikacji, które zaczęto budować jeszcze w 267 roku. Z pobliskich gór wycinano granitowe bloki i ustawiano je wokół głównego placu. Budowę ukończono dopiero w 325 roku. Na przełomie lat 70. i 80. III wieku do Araratu przybyło aż 100 osadników przez co poziom życia twierdzy znacznie spadł. Gubernatorzy nakazali wszystkim zbudowanie domu o kamiennych fundamentach. Każdy kto nie mógł wykonać tego nakazu musiał opuścić Ararat. W latach 282-283 zbudowano kamienną strażnicę strzegącą główny trakt.