Edytujesz Gertrude Eulen (sekcja)

==Biografia==

Gertrude przyszła na świat w politycznej rodzinie. Jej ojciec Adolf Eulen (1887-2007) był sekretarzem pierwszego powojennego ministra magii [[Karl Werwolf|Karla Werwolf]]. Wcześniej należał do komitetu ds. czarodziejskich. Matka Daria Wolf (1888-1946) wykładała transmutację w szkole dla czarodziejów. Gertrude w latach 1920-1927 studiowała magię w wiedeńskiej szkole dla czarodziejów. Następnie wyjechała do Berlina. Przez dwa lata pracowała w magistracie miasta. Z trwogą opisywała panujące w kraju bezrobocie. Wyjechała we wrześniu 1929 roku do Volteru. Tam studiowała prawo. W 1935 roku uzyskała stopień magistry nauk prawnych. Wróciła do Austrii, gdzie otrzymała pracę w referacie prawa ministerstwa magii. Tam został ją anszlus. Austria stała się częścią III Rzeszy. Gertrude w maju 1939 roku straciła pracę. Została oskarżona o ukrywanie żydowskich korzeni. Bez procesu zamknięto Eulenową w ciemnej celi. Wielokrotnie ją bito i gwałcono. Po dwóch miesiącach aresztu została wywieziona do obozu koncentracyjnego w Dachau. Tam przeprowadzono śledztwo, które wykazało, że nie ma w sobie kropli żydowskiej. Gertrude zwolniono pod warunkiem, że podpisze deklarację, iż dobrze ją traktowano. Osiadła na wsi niedaleko Wiednia. Tam poznała Franza Golden (1907-1944), przywódcę lokalnego ruchu oporu. Wiadomo, że Eulenowa uczestniczyła przynajmniej w jednej akcji - zrywanie plakatów propagandowych. Nie złapano jej, ale Gestapo zmusiło Gertrudę do przeprowadzki na tereny okupowane. W latach 1941-1944 mieszkała w Krakowie. Zajmowała się administracją niemieckiej policji. Osobiście czuła niechęć do Polaków. Uważała, że są strasznymi brudasami i nic nie osiągnęli. Uczestniczyła w kilku procesach jako świadkowa przeciwko rolnikom. Nie wyraziła sprzeciwu gdy skazano ich na śmierć. W czerwcu 1944 roku wróciła do Wiednia. 

Po bezwarunkowej kapitulacji Niemiec została internowana przez Sowietów i deportowano ją do Polski. Przed krakowskim sądem sądzono ją pod zarzutem udziału w spiskowaniu przeciwko narodowi polskiemu. Została skazana na 10 lat więzienia. W listopadzie 1948 roku zwolniona pod warunkiem, że nigdy nie wróci do Polski. Gertruda za swoje cierpienia obwiniała nazistów. Zwalczała i wyszukiwała ich by postawić winnych przed wymiarem sprawiedliwości. W maju 1949 roku rozpoczęła pracę w czarodziejskiej komórce magistratu Wiednia. Dwa lata później wraz z Karlem Werwolfem pełnili funkcję wicemerów Wiednia ds. czarodziejskich. W 1955 roku kiedy to Austria odzyskała suwerenność równocześnie odtworzono ministerstwo magii. Władze kraju postanowiły, że przerwana kadencja ówczesnego ministra magii została uznana za niebyłą. Gertrude zajęła stanowisko wiceministra magii ds. kontaktów z rodem Volturi. Funkcję pełniła do 1959 roku, kiedy to czarodziejscy posłowie wybrali ją na przewodniczącą. Dwa lata później poparła Werwolfa na drugą kadencję. Wówczas padła propozycja, aby została wiceszefową czarodziejów. Gertrude miała odmówić, po tym jak negatywne stanowisko wyraził [[Ambasadorowie Volturi w Austrii|volterowski ambasador]] [[Adeodat Visconti]]. W 1963 roku uzyskała reelekcję do parlamentu. Była jedyną kandydatką na urząd przewodniczej zgromadzenia. Minister magii gorąco zachęcał, aby oddać na nią głos. Nie było to trudne zadanie, ponieważ Gertrude miała ogromne poparcie nie tylko w samym parlamencie, ale w społeczeństwie. Dla wielu czarodziejów stało się jasne, że zostanie kolejnym ministrem magii. Na kilka tygodni przed wyborami złożyła rezygnację z funkcji przewodniczącej. W tym samym czasie zbiegały się koniec kadencji Karla Werwolfa i parlamentu. Ambasador Visconti zadecydował, że najpierw czarodzieje pójdą do urn wyborczych, a dopiero potem wybiorą ministra magii. Eulenowa wyraziła zgodę na takie rozwiązanie. Tak jak przewidywano wybrano ją na ministrę magii już w pierwszej turze. Była pierwszą kobietą pełniącą ten urząd. W czasie pierwszej kadencji wspierała wiedeńską szkołę dla czarodziejów. Tak jak za czasów Habsburgów otrzymała szeroką autonomię. W 1971 roku przywrócono, zlikwidowane w 1919 roku, egzaminy wstępne. Od tej pory każdy uczeń chcący się uczyć w tej placówce edukacyjnej musiał mieć minimalną wiedzę o świecie czarodziejskim. Przeciwko takiemu rozwiązaniu protestowali liberałowie. Już w 1972 roku zapowiedzieli, że nie poprą Gertrudy na drugą kadencję. Ta deklaracja spowodowała, że ministra magii zwalczała tę frakcję. Robiła m.in to poprzez pozbawianie ich wszelkich wpływów na administrację. W wyborach do parlamentu w czerwcu 1973 roku poparła konserwatystów. Zdobyli aż 2/3 miejsc. Zapewniło jej to reelekcję w dwa miesiące później. Druga kadencja należała do bardzo ostrych. Gertrude doprowadziła do konfliktu z Niemcami Zachodnimi gdy publicznie pochwaliła akcję [[Nettoyage du sang]], podczas której z rąk Volturi zginęli czarodzieje popierający nazistów. W lipcu 1977 roku wydała [[Gesetz zur Entnazifizierung (Austria)|Gesetz zur Entnazifizierung]]. W ten sposób wszystkich urzędników nazistowskich Niemiec i Austrii z administracji ministerstwa magii. Ustawa dotknęła przede wszystkim liberałów. Trzy miesiące później opozycja wygrała wybory parlamentarne. Przez dwa lata liberałowie toczyli batalię o odwołanie ustawy denazyfikacyjnej, co zakończyło się porażką. W dniu 19 grudnia 1979 roku [[Wielki Sędzia Volteru]] [[Kajfasz Volturi]] (1871-2010) oddalił wszelkie skargi argumentując, że ród Volturi w 1945 roku sam przeprowadził czystkę. 

Po zakończeniu kadencji zupełnie wycofała się z polityki. W latach 1984-1987 przebywała w Volterze. Na emeryturze zajmowała się domem i rodziną. W listopadzie 1999 roku zdiagnozowano u niej raka płuc. Siedem miesięcy później przeprowadzono udaną operację usunięcia chorej tkanki. Niestety w maju 2001 roku choroba nawróciła. Gertrude odmówiła leczenia i zmarła w dniu 31 stycznia 2002 roku w swoim domu otoczona rodziną. Pogrzeb miał charakter państwowy. 

{{Władca
|pop=[[Karl Werwolf]]
|nast=[[Anna Poniatovsky]]
|urząd=[[Ministrowie Magii Austrii|Ministra Magii Austrii]]<br>1967-1979
}}

[[Kategoria:Ministrowie Magii Austrii]]