Edytujesz Anna Waang (sekcja)

==Biografia==

Anna urodziła się w Utrechcie w rodzinie czarodziejów-kalwinistów. W 1969 roku zdała maturę na ocenę bardzo dobrą. W latach 1969-1974 studiowała chemie na magicznym Uniwersytecie Utrechckim. Po obronie pracy magisterskiej odbywała dwuletnią praktykę w fabryce chemicznej należącą do rodu Volturi w pobliżu Hagi. W 1978 roku wyjechała do Volteru. W stolicy czarodziejów pracowała w fabryce eliksirów z zastrzeżonym dostępem. Od listopada 1979 roku do marca 1981 roku kierowała zespołem substancji o starożytnej recepturze. Po rezygnacji z funkcji wróciła do Holandii. Bardzo chętnie brała udział w życiu politycznym Utrechtu. W latach 1984-1987 była radną swojego rodzinnego miasta. Wystartowała na urząd prezydenta czarodziejów w Utrechcie jako kandydatka niezależna. Wynik tych wyborów zaskoczył wszystkich, ponieważ już w pierwszej turze zdobyła 54,77% głosów. Po raz pierwszy w historii magicznej społeczności Utrechtu kobieta wygrała wybory. Miasto bardzo mocno skorzystało w czasie jej prezydentury. Swoje wcześniejsze doświadczenia z Volteru wykorzystała w zarządzaniu nie tylko magiczną społecznością, ale przede wszystkim przemysłem. Zauważyła, że znaczna część pieniędzy idzie w rejony, w których ich nie potrzebują. Wycofała 75% środków finansowych ze szkół mieszanych. Przekazała je, na borykający się z problemami finansowymi, Uniwersytet Utrechcki. Na jesień 1988 roku wprowadziła ekologiczne rozwiązania w przemyśle chemicznym. Wymusiła na lokalnych firmach zainwestowanie w volterowski system zamiany gazów w ciała stałe. To było bardzo drogie rozwiązanie. System został opatentowany przez [[Volturi (ród)|ród Volturi]] już w 1952 roku, ale stosowano go przez kilka dekad tylko w Volterze. Anna postanowiła wprowadzić dofinansowanie do tej inwestycji. W styczniu 1989 roku zawarła specjalną umowę z [[Gubernatorzy Volteru|Gubernatorem Volteru]] [[Brutus Karoling|Brutusem Karolingiem]] o świadczeniu usługi dostarczania filtrów na okres 10 lat. Tymczasem w 1991 roku wygrała po raz drugi wybory. Niestety nie obyło się bez drugiej tury. Pierwszą przegrała z Adamem van Bellenem, jednak w drugiej wygrała z nim zdobywając 51,78% głosów. W latach 1992-1994 badała sprawę defraudacji środków finansowych na uniwersytecie. Doprowadziła do zmiany rektora i władz uczelni. Na koniec sprawy mianowała Adama van Bellen rektorem. Urząd pełnił do czasu kiedy Anna była prezydentem. 

W latach 1995-2000 pełniła funkcję dyrektora departamentu przemysłu ciężkiego Ministerstwa Magii Niderlandów u [[Sykstus van Hert|Sykstusa van Herta]]. W tym czasie robiła doktorat w Utrechcie. Przeciwnicy polityczni nazywali Annę "ekoterrorystką" lub "holenderską Volturi". Wymusiła na fabrykach chemicznych zainstalowanie volterowskich filtrów. Były to ogromne koszty. Ministerstwo magii partycypowało w nich w wysokości od 33 do 49%. W 1999 roku obroniła doktorat. W latach 2000-2003 pełniła funkcję rektora Uniwersytetu w Utrechcie. Na uczelni pozostała do 2005 roku. Wykładała nowoczesne formy ochrony środowiska. Od 2005 roku członkini Rady Ministerstwa Magii. Równocześnie minister [[Joachim van Gregorius]] powołał ją na urząd wiceministry ds. kontaktów z rządem i rodem Volturi. W 2008 roku w zawarła kolejną 10-cio letnią umowę z Volterem w sprawie dostarczania filtrów drugiej generacji. Holandia została pierwszym krajem, do którego wyeksportowano najnowszy produkt ochrony środowiska poza stolicę czarodziejów. W ciągu kolejnych trzech lat wymieniono wszystkie filtry. Mimo to Komisja Europejska w listopadzie 2012 roku wszczęła postępowanie przeciwko Annie, ponieważ w opinii w jej opinii doprowadziła do zniszczenia konkurencji wymiany towarów. W sprawę zaangażował się [[Ambasadorowie Volturi w dawnych Niderlandach|ambasador Volturi]] [[Henryk Colonna (1961)|Henryk Colonna]]. Ostatecznie po jedenastu miesiącach Unia Europejska umorzyła wszystkie postępowania przeciwko Annie. 

W 2015 roku przy poparciu ambasady została wybrana na urząd Ministra Magii. W lutym 2017 roku wyraziła swój sprzeciw, aby czarodzieje z pozostałych części składowych królestwa mieli wpływ na wybór magicznego przywódcy. Doprowadziło to do bardzo ostrego konfliktu z rządem. Premier Mark Rutte apelował, aby zrezygnowała z urzędu. W dniach 19-20 luty odbyło się spotkanie Anny Waang z szefem rządu, królem Wilhelmem Aleksandrem i ambasadorem Volturi [[Aton Visconti|Atonem Viscontim]]. Niestety musiała przystać na żądania strony państwowej. Jednak za sprawą ambasadora Viscontiego ustalono, że czarodzieje z pozostałych części królestwa będą mogli uczestniczyć w wyborach na ministra od 2025 roku. 

W czasie gdy w kraju szerzyła się pandemia koronawirusa ministra magii była powszechnie uznawana za symbol bezradności z walką z wirusem. Starsi wiekiem czarodzieje masowo umierali. Ministerstwo magii w pełni zdało się na państwo w tej kwestii. Błąd ten kosztował życie blisko tysiąc 100-latek. Gospodarka zaczęła padać, a ministra magii w celu załatania dziury budżetowej podwyższyła podatki. Anna Wang chciała przełożyć wybory, jednakże na to nie wyraziła zgodę. Po zachowaniu odpowiedniego reżimu sanitarnego czarodzieje wybrali [[Francois Baudelaire]] nowym ministrem magii. 
{{Władca
|pop=[[Joachim van Gregorius]]
|urząd=[[Ministrowie Magii Królestwa Niderlandów|Minister Magii Holandii]]<br>2015-2020
|nast=[[Francois Baudelaire]]
|}}
[[Kategoria:Ministrowie Magii Holandii]]