Edytujesz Aleksandri Drogua (1383-1459) (sekcja)

==Biografia==

Aleksandri urodził się w rezydencji swojej rodziny. Jego rodzicami byli [[Stefan Drogua]] (1353-1449) i Zoe Njeriujk (1362-1445). Jako pierwszy w rodzie uważał się za tirańskiego czarodzieja. Był świadomy swojego pochodzenia. Jego babka pochodziła z rodu [[Lukanosi|Lukanosów]], a także w jego żyłach płynęła italska krew Krescencjuszy i Medyceuszy. Greckie źródła wymieniają, że Aleksandri miał siostrę Gryzelindę. Chłopiec otrzymał imię po pradziadku [[Alexandri Drogua|Aleksandrim Drogua]] (1300-1389). Gdy miał osiem lat został oddany do koszar. Zamieniono go w człowieka pozbawionego skrupułów. Przez lata był poddawany okrutnej musztrze. Poznawał też arkana magii. W wieku 17 lat po raz pierwszy uczestniczył w walkach czarodziejów. Często bez zgody ojca organizował dalekie wyprawy wraz ze swoimi kolegami. Siał postrach w całej Attyce. Dopuszczał się tam grabieży i gwałtów. Bizantyjskie władze myślały, że jest Turkiem, a Turcy, iż Grekiem. Nie mniej jego ofiarą padło ponad 300 osób. Podczas jednej z wypraw poznał rodzinę rzezimieszków, która wydała mu córkę za mąż. Oliana z Aten była bardzo piękną kobietą o szlachetnych rysach twarzy i szmaragdowych oczach. Razem z mężem brała udział w wielu wyprawach do czasu aż urodziła syna [[Zenon Drogua Skandenberg I|Zenona]] (1417-1510). Ojciec powierzył mu w 1428 roku szkolenie nowych rycerzy. Aleksandri miał ogromne doświadczenie w bojach. Wielu rycerzy nie wytrzymywało strasznego drylu. W 1449 roku został [[Seniorzy Rodu Smoka (Albania)|seniorem rodu Smoka]]. Aleksandri nigdy nie dbał o swoje zdrowie. Cierpiał na podagrę, w 1458 roku spadł z konia. Nie pozwolił lekarzom naprawić otwartego złamania. W ranę wdało się zakażenie. Aleksandri zmarł po 19 miesiącach cierpienia. Jego następcą został jedyny syn Zenon, który w 1477 roku został [[Naczelnicy Albańskich Czarodziejów|Królem albańskich czarodziejów]].

[[Kategoria:Ród Drogua]]