Edytujesz Aleksander Mjehurić (sekcja)

==Biografia==

Urodził się w Rzymie jako syn emigrantów politycznych. Jego rodzicami byli Jan Mjehurić (1905-1991) i Giovannia Walasia (1908-2001). W latach 1948-1955 studiował magię w volterowskiej szkole dla czarodziejów. Aleksander nie chciał bazować na swoim pochodzeniu. Pragnął, aby ludzie oceniali go poprzez pryzmat osiągnięć i tak też robił przez całą swoją karierę. Unikał rozgłosu i udziału w obchodach oficjalnych. Uczestniczył jedynie na pogrzebie swojego prapradziadka basileusa [[Michał III Italochorawcki|Michała III]] w 1950 roku. W latach 1956-1961 studiował geologię i geodezję w Rzymie. Od zawsze świetnie radził sobie z matematyką i fizyką. Choć otrzymywał pieniądze na utrzymanie w Wiecznym Mieście to chciał sam sobie udowodnić, że jest wstanie utrzymywać się bez pomocy. Żadne zajęcie nie było dla niego ujmą. Niestety dwa kierunki studiów nie pozwoliły na pracę na pełny etat. Postanowił spłacić rodziców po zakończeniu studiów. Rzymianie również nie wiedzieli, nawet po nazwisku, że mają do czynienia z arystokratą. Widzieli w nim solidnego pracownika i dzięki temu szybko awansował. Po obronie prac magisterskich pracował dla rzymskiego magistratu. W 1965 roku przeniósł się do Wenecji. Tam wpadł na pomysł zbudowania wałów przeciwpowodziowych. Nie do końca zrealizowano jego plany. Użyte magiczne zaklęcia należało odnawiać co kilka lat, aby trwale chroniły miasto przed powodzią. Nie robiono tego tak jak należało, dlatego już po 13 latach nowe zabezpieczenie nie nadawało się już do niczego. W latach 1971-1977 pracował do sycylijskiej geodezji. Tam też zastała go informacja, że jego pradziadek został wybrany królem chorwackich czarodziejów. Odmówił uczestniczenia w intronizacji. Otoczenie wówczas się dowiedziało o pochodzeniu Aleksandra. Mimo jego obaw wszyscy współpracownicy uznali, że nie ma sprawy. Traktowali go tak jak dotychczas.

Do Chorwacji wrócił w 1992 roku. W ministerstwie magii zatrudniono go w 1997 roku. W latach 1997-2002 pełnił funkcję szefa departamentu gospodarki, następnie jeden z wiceministrów magii. W 2005 roku wybrano go na następcę [[Małgorzata Vepar|Małgorzaty Vepar]]. Urząd pełnił przez dwie kadencje. Pierwszym zadaniem jaki sobie postawił było sprowadzenie części emigrantów i ich potomków z Italii do Chorwacji. Proponował im odszkodowania za porzucony majątek na obczyźnie i ojczyźnie. Przewidywane koszty obejmowały blisko 50% budżetu ministerstwa magii. Mimo to niewielu zdecydowało się na powrót. W czasie drugiej kadencji krytykowano go za nepotyzm. Jego syn zbytnio zdobywał władzę, a to przeszkadzało opozycji. Jednak i ona musiała przyznać, że Mjehuricowie dobrze współpracują z rodem Volturi a chorwaccy czarodzieje, jak i sama Chorwacja odnosi na tym korzyści. W 2015 roku zastąpił go na urzędzie syn [[Nikolai Mjehurić]].

W 1959 roku ożenił się z Greczynką Fabiolą Triattoni (1938-2016). Mieli jednego syna wyżej wspomnianego Mikołaja, urodzony w 1961 roku. Po zakończeniu kadencji przeszedł na emeryturę. Po śmierci żony mieszka sam. W porównaniu do syna obecnie pragnie powrotu monarchii uważając to za system przeszły. 

{{Władca
|pop=[[Małgorzata Vepar]]
|urząd=[[Ministrowie Magii Kroatów|Minister Magii Kroatów]]<br>2005-2015
|nast=[[Nikolai Mjehurić]]
|}}
[[Kategoria:Ministrowie Magii Chorwacji]]