Zaklęcie wiecznego zamknięcia
Zaklęcie wiecznego zamknięcia - należy do najmocniejszych zaklęć ochronnych na świecie. Uniemożliwia otwarcie danego przedmiotu przy użyciu siły fizycznej lub magicznej. Jego działanie polega na nałożeniu na wybrany obiekt trwałej pieczęci, która odcina możliwość naruszenia zamknięcia zarówno prostymi metodami mechanicznymi, jak i większością znanych form magii. Zaklęcie może zostać użyte na skrzyniach, księgach, drzwiach, bramach, komnatach oraz innych obiektach, których zawartość albo przejście mają pozostać niedostępne przez nieograniczony czas.
Zaklęcie nie zamyka przedmiotu w zwykłym znaczeniu tego słowa, lecz wiąże jego stan z wolą rzucającego. Oznacza to, że po poprawnym wypowiedzeniu formuły i skupieniu mocy obiekt zostaje utrwalony w stanie zamknięcia. Próby sforsowania go siłą prowadzą jedynie do odbicia nacisku albo uszkodzenia narzędzi użytych przeciwko pieczęci. Równie nieskuteczne są zaklęcia otwierające, rozrywające, osłabiające materiał albo próbujące przenieść zamknięcie w inne miejsce. Moc zaklęcia nie opiera się bowiem wyłącznie na samym przedmiocie, ale na narzuconym mu magicznym nakazie trwania.
Jedynymi istotami zdolnymi do złamania pieczęci są Tytani, ponieważ ich moc jest wielokrotnie większa niż moc czarodziejów. W przypadku zwykłych czarodziejów nawet zbiorowe działanie kilku lub kilkunastu osób nie daje pewności naruszenia zaklęcia, jeżeli zostało ono rzucone prawidłowo. Możliwe jest jedynie osłabienie zewnętrznych warstw ochrony, lecz samo zamknięcie pozostaje nienaruszone. Z tego powodu zaklęcie wiecznego zamknięcia stosowano wyłącznie w sytuacjach wyjątkowych, gdy zabezpieczany przedmiot miał znaczenie rodowe, polityczne, rytualne albo historyczne.
Rzucenie zaklęcia wymaga skupienia ogromnej ilości mocy. Czarodziej musi utrzymać pełną koncentrację od chwili rozpoczęcia formuły aż do momentu zamknięcia pieczęci. Każde przerwanie inkantacji, osłabienie woli albo utrata kontroli nad przepływem mocy może doprowadzić do niepełnego związania przedmiotu. W takim przypadku zaklęcie staje się niestabilne i z czasem może samoistnie osłabnąć. Prawidłowo rzucone pozostaje jednak aktywne bez konieczności odnawiania i nie traci mocy wraz z upływem lat.
Formuła zaklęcia brzmi: "Claudio semper maxima". Wypowiada się ją powoli, z naciskiem na ostatnie słowo, ponieważ to właśnie ono zamyka przepływ mocy i utrwala pieczęć. W tradycji magicznej formułę tę uznaje się za jedną z najtrudniejszych do opanowania, nie ze względu na długość inkantacji, lecz ze względu na wymagany poziom kontroli. Zaklęcie wiecznego zamknięcia nie jest więc powszechnym zaklęciem użytkowym, ale potężną formą ochrony, przeznaczoną dla najważniejszych obiektów i tajemnic.