Przejdź do zawartości

Układ z Volteru (1856)

Z Ethenor

Układ z Portugalią - umowa bilateralna zawarta w dniu 1 sierpnia 1856 roku pomiędzy rodem Volturi a Królestwem Portugalii. Strony reprezentowali ambasador Sewerus Thor (1788-1916), Wielki Sędzia Volteru Nigellus Volturi (1797-1901) w imieniu Wielkiego Mistrza rodu Volturi Juliusza Volturi (1772-1883). Portugalię reprezentowali premier Nuno José Severo de Mendonça Rolim de Moura Barreto, książę Loulé (1804-1875), Minister i sekretarz stanu do spraw królestwa Julio Gomes da Silva Sanches (1802-1866) i król Portugalii Piotr V Braganza (1837-1861). Portugalskich czarodziejów reprezentował Aryan Gordo (1791-1890). Na jej mocy wprowadzono powszechny wybór Ministra Magii. Czynne i bierne prawo wyborcze otrzymali tylko mężczyźni. Czynne prawo wyborcze posiadali wszyscy ci, którzy ukończyli 18 lat, a bierne 21 lat. Kandydat musi uzyskać co najmniej 5 tysięcy podpisów i na 30 dni przed wyborami złożyć je do ambasady w celu weryfikacji ich. Kadencja ministra magii wynosi cztery lata bez ograniczeń w jej liczbie. Pierwsze powszechne wybory przeprowadzono już w dniu 26 sierpnia. Kandydowali urzędujący Aryan Gordo i zwolennik demokracji liberalnej Manuel de Carvalho (1793-1905). Uprawnionych do oddania głosu było 214 710 czarodziejów. 179 188 wzięło udział. Frekwencja wyniosła 83,46%. Ambasada rodu Volturi udzieliła poparcia zwolennikowi demokracji liberalnej. Obiecał on nie naruszać interesów Volteru. Za jego kandydaturą przemawiał fakt, że pochodził ze starego rodu, które cieszyło. Nic dziwnego, że Manuel już w pierwszej turze otrzymał 174 120 głosów. W razie gdyby starcie nie wyłoniło zwycięzcy dwa tygodnie później przeprowadza się ponowne głosowanie. W 1867 roku nadano kobietom czynne i bierne prawa wyborcze. Już w 1868 roku czarodzieje wybrali Annę de Carvalho (1795-1907). Układ z Volteru obowiązywał również po upadku monarchii w 1910 roku. Portugalia i ród Volturi ustaliły, że nie będą zawierały kolejnych umów.